21-04-2015 Teatr

Międzynarodowy Dzień Teatru

27 marca każdego roku obchodzimy Międzynarodowy Dzień Teatru. Jego obchody zostały ustanowione w roku 1961 przez Międzynarodowy Instytut Teatralny. W ten dzień rozsyłana jest wiadomość, tłumaczona na ponad 20 języków, od wybitnego człowieka teatru zawierająca jego przemyślenia na temat teatru i światowej harmonii. Autorem tegorocznej wiadomości jest Krzysztof Warlikowski

Orędzie na przypadający 27 marca Międzynarodowy Dzień Teatru powierzono w tym roku Krzysztofowi Warlikowskiemu, polskiemu reżyserowi. Treść orędzia, w 22 językach, została opublikowana na oficjalnej stronie obchodów www.world-theatre-day.org (zobacz video).

ORĘDZIE NA MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ TEATRU 2015

Mistrzów dla teatru najłatwiej znaleźć z dala od teatru. To zwykle ci, których nie zajmuje teatr jako machina do reprodukowania klisz i konwencji. To oni znajdują pulsujące źródła i żywe nurty rzek, które omijają na ogół teatralne sale i gromadzące się w nich codziennie niezmierzone zastępy ludzi porających się z naśladowaniem jakichś światów. Naśladujemy zamiast tworzyć światy własne, skupione, uzależnione wręcz od debaty z publicznością i afektów, które przepływają zakryte, a które właśnie teatr najlepiej potrafi odsłaniać.

Takich przewodników znajduję najczęściej w prozie. Dziś stale i codziennie myślę o pisarzach, którzy przed około stu laty proroczo, choć powściągliwie opisali zmierzch europejskich bogów, który pogrążył naszą cywilizację w mroku do dziś nierozjaśnionym. Mam na myśli Franza Kafkę, Tomasza Manna i Marcela Prousta. Dziś do tego grona proroków dołączyłbym jeszcze Johna Maxwella Coetzeego.

Ich wspólne poczucie nieuchronnego końca świata, nie planety, ale modelu relacji międzyludzkich, porządków i rewolt, towarzyszy nam teraz dojmująco. Nam, którzy żyjemy po końcu świata. Wobec zbrodni i konfliktów, które podpalają coraz to nowe miejsca szybciej nawet niż wszędobylskie media nadążają z relacjami. Te pożary zresztą szybko się nudzą i bezpowrotnie znikają z prasowych doniesień, czujemy się bezradni, przerażeni i osaczeni. Nie potrafimy już budować wież, a mury, które uparcie wznosimy, nie chronią nas przed niczym, przeciwnie, same wymagają ochrony i troski, która pożera gros naszej życiowej energii. I nie mamy już siły, żeby próbować dojrzeć to, co jest za bramą, za murem. A właśnie wobec tego powinien istnieć teatr i w tym szukać swojej mocy. Zaglądać tam, gdzie patrzenie wzbronione.

Podanie usiłuje dociec tego, co niedocieczone. A że bierze początek z głębi prawdy, musi znaleźć swój koniec w niedocieczonym” – te słowa, które Kafka odniósł do metamorfoz podania o Prometeuszu odnoszę silnie do tego, jaki powinien być teatr i takiego teatru biorącego początek w głębi prawdy i znajdującego koniec w niedocieczonym wszystkim jego robotnikom, tym co na scenie i tym, co na widowni, życzę z całego serca.

Krzysztof Warlikowski

Foto: Bartek Warzecha


Polki i Rumunki, które zmieniły świat zawitały

Do końca marca również mieszkańcy Vaslui mogą poznać fascynujące historie 34 Polek i Rumunek, które miały odwagę zmienić swój kraj, Europę i świat. Otwarcie wystawy otworzy również Narodowe Sympozjum „Znane kobiety Rumunii” w Muzeum Okręgowym „Stefan cel Mare” Vaslui.
01 03.2021 31 03.2021 Historia, Kino, Teatr

Polki i Rumunki, które zmieniły świat wracają

Fascynujące historie 34 Polek i Rumunek, które miały odwagę, by zmieniać swoje kraje, Europę i świat można ponownie oglądać w Bukareszcie. Będą one dostępne do 18 marca przez całą dobę, w samym centrum stolicy Rumunii - tuż obok Placu Uniwersyteckiego, na ogrodzeniu Muzeum Miasta Bukareszt - Pałac Suțu.
19 02.2021 18 03.2021 Historia, Kino, Teatr

„Polki i Rumunki, które zmieniły świat” –

Dziesięć fascynujących Polek i Rumunek, które zmieniały swoje kraje, Europę i świat prezentuje seria filmów animowanych przygotowana przez Instytut Polski w Bukareszcie. Bohaterką najnowszego odcinka jest Lucia Sturdza Bulandra (1873-1961) – rumuńska arystokratka, która całe swoje życie poświęciła scenie i rozwojowi teatru rumuńskiego.
21 11.2020 30 11.2020 Sztuki wizualne, Teatr