\u201eDzie\u0142a te nie powsta\u0142y z dora\u017anej i przemijaj\u0105cej potrzeby danego spektaklu. Lecz zwi\u0105zane s\u0105 \u015bci\u015ble z ideami, kt\u00f3re definiuj\u0105 moj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. [\u2026] Posiadaj\u0105 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia wewn\u0119trznego i samodzielnego sensu, aby by\u0107 autonomicznymi dzie\u0142ami sztuki.\u201d \u2013 Tadeusz Kantor<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia\u00a0wystawy\u00a0jest spojrzenie na kostiumy jako autonomiczne dzie\u0142a sztuki, posiadaj\u0105ce wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia, w\u0142asn\u0105 biografi\u0119 i materialno\u015b\u0107 b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie przed\u0142u\u017ceniem przestrzeni, jak i cia\u0142a aktora. Waga materialno\u015bci u Kantora jest szczeg\u00f3lna. Przedmioty na scenie to nie tylko \u201eresztki\u201d czy \u201estrz\u0119py\u201d, jak sam cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142, ale tak\u017ce opowie\u015b\u0107 o ludzkiej kondycji, przemijaniu i obecno\u015bci. Obiekty teatralne i kostiumy stawa\u0142y si\u0119 formami rze\u017abiarskimi, balansuj\u0105cymi na granicy mi\u0119dzy cia\u0142em a przestrzeni\u0105, mi\u0119dzy ide\u0105 a fizyczno\u015bci\u0105, mi\u0119dzy pami\u0119ci\u0105 zbiorow\u0105 a indywidualno\u015bci\u0105. Kostiumy, trac\u0105ce form\u0119 ludzk\u0105 lub te, kt\u00f3re j\u0105 imituj\u0105, przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w pe\u0142noprawne dzie\u0142a. To swoiste cia\u0142o-rze\u017aby, kt\u00f3re zas\u0142uguj\u0105 na status rze\u017ab, b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie nierozerwalnie z\u0142\u0105czonymi z\u00a0cielesno\u015bci\u0105 aktora. Materia sceniczna, z\u0142o\u017cona z intensywnych obraz\u00f3w, metaforycznych obiekt\u00f3w i \u017cywego cia\u0142a, stawa\u0142a si\u0119 polem eksperymentu, ale i namys\u0142u nad przemijaniem, pami\u0119ci\u0105, \u015bmierci\u0105.<\/p>\n
Obiekty prezentowane na wystawie obrazuj\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 zdolno\u015b\u0107 artysty do tworzenia w\u0142asnego teatralnego j\u0119zyka: niepodrabialnego, g\u0142\u0119boko zakorzenionego w polskiej historii i do\u015bwiadczeniu XX wieku. Pokazuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c wra\u017cliwo\u015b\u0107 Kantora na \u015bwiatowe nurty artystyczne \u2014 dadaizm, informel czy konstruktywizm. Swoista rewizja materialno\u015bci dokonywana przez artyst\u0119 wprost odnosi si\u0119 te\u017c do rumu\u0144skiej kultury poprzez cztery kostiumy zaprojektowane przez Kantora do spektaklu \u201eNosoro\u017cec\u201d (1961) na podstawie sztuki Eug\u00e8ne\u2019a Ionesco w re\u017cyserii Piotra Paw\u0142owskiego w Starym Teatrze w Krakowie. Tym wielobarwnym, bogatym plastycznie kostiumom towarzysz\u0105 inne, bardziej osobiste realizacje \u2013 od obiekt\u00f3w inspirowanych Witkacym, przez papierowe kostiumy z crioctage`u \u201eGdzie s\u0105 niegdysiejsze \u015bniegi\u201d, a\u017c po instalacje pochodz\u0105ce z ostatnich przedstawie\u0144 Kantora zaliczanych do okresu Teatru \u015amierci: \u201eUmar\u0142ej klasy\u201d i \u201eDzi\u015b s\u0105 moje urodziny\u201d. Cz\u0119\u015bci\u0105 prezentacji staj\u0105 si\u0119 obiekty, kt\u00f3re zrywaj\u0105 z\u00a0tradycyjn\u0105 form\u0105 kostiumu \u2013 autorska rekonstrukcja Goplany z\u00a0\u201eBalladyny\u201d\u00a0czy \u201eNieletnia\u201d na stela\u017cu.<\/p>\n
Wystawa jest zaproszeniem do odkrywania historii teatru Tadeusza Kantora, a tak\u017ce prze\u015bledzenia idei, wp\u0142yw\u00f3w, fascynacji, kt\u00f3re za nim sta\u0142y. Ekspozycja to tak\u017ce przestrze\u0144 do refleksji nad tym, jak artysta budowa\u0142 napi\u0119cia, jak traktowa\u0142 materi\u0119 i form\u0119 oraz jak jego teatr przekszta\u0142ca\u0142 si\u0119 w co\u015b, co istnieje poza czasem \u2013 jako zbi\u00f3r artystycznych przedmiot\u00f3w, kt\u00f3ry do dzi\u015b pulsuje i nie przestaje oddzia\u0142ywa\u0107. To w\u0142a\u015bnie tam \u2014 mi\u0119dzy \u017cyw\u0105 wyobra\u017ani\u0105 a cia\u0142em<\/strong> \u2014 rodzi si\u0119 Kantorowski teatr: wizjonerska synteza formy, emocji i przestrzeni. Teatr, kt\u00f3ry nie ko\u0144czy si\u0119 w chwili zej\u015bcia ze sceny, lecz trwa \u2014 w materii, w pami\u0119ci, w wyobra\u017ani nast\u0119pnych pokole\u0144.<\/p>\n Wymowne jest miejsce, kt\u00f3re Muzeum Brukenthala wyznaczy\u0142o polskiemu arty\u015bcie. Widz mija arcydzie\u0142a van Eycka, Veronese\u2019a, Cranacha, Rubensa, Lotta, da Messin\u0119, Brueghela M\u0142odszego, Memlinga. W ten spos\u00f3b dociera do wystawy \u201eKostium \/ Rze\u017aba \/ Cia\u0142o\u201d. Ta droga stawia polskiego malarza i re\u017cysera w jednym szeregu z mistrzami malarstwa i wchodzi z nimi w dialog. Obiekty teatralne Kantora jednak zupe\u0142nie odcinaj\u0105 si\u0119 od wcze\u015bniejszych obraz\u00f3w, proponuj\u0105 zmys\u0142owe, teatralne do\u015bwiadczenie w postaci wielkoformatowej, przestrzennej instalacji kolekcji.<\/p>\n Nieprzypadkowy jest wreszcie kontekst czasowy otwarcia wystawy w Sybinie. W dniach 20-29 czerwca 2025 odbywa si\u0119 w tym saskim miasteczku jeden z najwi\u0119kszych europejskich festiwali teatralnych Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Teatralny (FITS). Dziesi\u0119\u0107 dni, podczas kt\u00f3rych prezentowane s\u0105 najbardziej warto\u015bciowe produkcje teatralne i wydarzenia artystyczne z ca\u0142ego \u015bwiata, przywo\u0142uje w\u0119dr\u00f3wk\u0119 trupy Cricot 2 nie tylko przez podobne temu festiwale, ale w og\u00f3le przez tygle j\u0119zyk\u00f3w i kultur, dziesi\u0105tki miejsc na ca\u0142ej kuli ziemskiej, w kt\u00f3rych odbywa\u0142y si\u0119 spektakle Tadeusza Kantora. A w\u015br\u00f3d tych \u015bwiatowych scen na tej jednej \u2013 rumu\u0144skiej – za \u017cycia Kantora jego aktorzy nie stan\u0119li. Wracaj\u0105c do Sybina z wystaw\u0105 po 16 latach (w 2009 prezentowana by\u0142a scenografia spektaklu \u201eNigdy tu ju\u017c nie powr\u00f3c\u0119\u201d), tym razem zostanie ona obudowana kontekstami \u2013 projekcj\u0105 unikatowych materia\u0142\u00f3w archiwalnych oraz wielog\u0142osem polskich i rumu\u0144skich teatrolog\u00f3w: Katarzyny Fazan, Anny R\u00f3\u017cy Burzy\u0144skiej, Marty Bry\u015b, Natalii Zarzeckiej, Tomasza Pietruchy oraz Octaviana Saiu.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Kuratorzy: Justyna Dro\u0144, Bogdan Renczy\u0144ski<\/p>\n Kuratorka programu towarzysz\u0105cego: Aldona Mikulska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eDzie\u0142a te nie powsta\u0142y z dora\u017anej i przemijaj\u0105cej potrzeby danego spektaklu. Lecz zwi\u0105zane s\u0105 \u015bci\u015ble z ideami, kt\u00f3re definiuj\u0105 moj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. [\u2026] Posiadaj\u0105 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia wewn\u0119trznego i samodzielnego sensu, aby by\u0107 autonomicznymi dzie\u0142ami sztuki.\u201d \u2013 Tadeusz Kantor Punktem wyj\u015bcia\u00a0wystawy\u00a0jest spojrzenie na kostiumy jako autonomiczne dzie\u0142a sztuki, posiadaj\u0105ce wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia, w\u0142asn\u0105 biografi\u0119 i materialno\u015b\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":42,"featured_media":14067,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1105,43,142,96],"tags":[],"class_list":["post-14070","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sezon-pl-ro","category-sztuki-wizualne","category-teatr","category-wydarzenia"],"yoast_head":"\n