Go\u015bcie konferencji specjalnej po\u015bwi\u0119conej arty\u015bcie przybli\u017c\u0105 fenomen jego najs\u0142ynniejszego dzie\u0142a, wska\u017c\u0105 przyk\u0142ady zdarze\u0144 w teatrze wsp\u00f3\u0142czesnym, w kt\u00f3rych wida\u0107 wp\u0142yw ideowy lub formalny polskiego re\u017cysera. W kontek\u015bcie trwaj\u0105cej w Muzeum Brukenthala wystawy \u201eKostium\/Rze\u017aba\/Cia\u0142o. Obiekty teatralne Kantora\u201d pojawi\u0105 si\u0119 w\u0105tki kostiumu i postaci aktorskich, a tak\u017ce roli manekin\u00f3w b\u0119d\u0105cych partnerami \u017cywych aktor\u00f3w podczas wielu spektakli Teatru Cricot 2. Do wzi\u0119cia udzia\u0142u w wydarzeniu zosta\u0142y zaproszone trzy wybitne teatrolo\u017cki, naukowczynie z Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego \u2013 prof. Katarzyna Fazan, dr hab. Anna R\u00f3\u017ca Burzy\u0144ska i dr Marta Bry\u015b. Natomiast g\u0142osami pracownik\u00f3w Cricoteki (Natalii Zarzeckiej i Tomasza Pietruchy) przybli\u017cony zostanie proces ochrony tego dziedzictwa \u2013 materialnego \u2013 poprzez opiek\u0119 nad artefaktami Teatru Cricot 2, ale \u2013 ludzkiego \u2013 w osobach tak\u017ce przecie\u017c osieroconych wraz ze \u015bmierci\u0105 Kantora aktor\u00f3w jego teatru.<\/p>\n
Konferencj\u0119 poprowadzi profesor Octavian Saiu.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Marta Bry\u015b \u2013 \u201eUmar\u0142a klasa\u201d Tadeusza Kantora i Teatr \u015amierci<\/p>\n
Anna R\u00f3\u017ca Burzy\u0144ska \u2013 Wp\u0142yw teatru Tadeusza Kantora na teatr na \u015bwiecie<\/p>\n
Katarzyna Fazan \u2013 Kostium Kantora jako skorupa aktorskiej przemiany<\/p>\n
Natalia Zarzecka \u2013 Aktorzy Teatru Cricot 2<\/p>\n
Tomasz Pietrucha \u2013 Cricoteka jako \u017cywe archiwum Teatru Cricot 2<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Marta Bry\u015b<\/strong> — doktor nauk humanistycznych, absolwentka teatrologii na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Redaktorka \u201eGazety Teatralnej Didaskalia\u201d, wyk\u0142adowczyni Wydzia\u0142u Aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanis\u0142awa Wyspia\u0144skiego w Krakowie. W 2020 roku opublikowa\u0142a ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eDo\u015bwiadczenie postpami\u0119ci w teatrze\u201d. W latach 2014-2015 oraz 2016-2017 cz\u0142onkini komisji w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wsp\u00f3\u0142pracuje z licznymi instytucjami i organizacjami jako kuratorka i producentka (m.in. Krakowskie Reminiscencje Teatralne, Teatr POP-UP, Krakowski Salon Sztuki, CARGO Marka Chlandy w Cricotece). W 2025 uka\u017ce si\u0119 jej ksi\u0105\u017cka „Biografia instytucji” o zespole aktorskim i Teatrze \u017bydowskim im. Estery Rachel i Idy Kami\u0144skich w Warszawie.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Anna R. Burzy\u0144ska<\/strong> \u2013 doktor habilitowana w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. literaturoznawczyni i teatrolo\u017cka. W roku akademickim 2022\/2023 visiting research fellow Ludwig-Maximilians-Universit\u00e4t w Monachium.<\/p>\n Jej zainteresowania badawcze obejmuj\u0105 przede wszystkim dramat polski i niemiecki od XIX wieku po wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107, zwi\u0105zki mi\u0119dzy histori\u0105 nauki a literatur\u0105, najnowszy teatr europejski, a tak\u017ce dramat radiowy i muzyk\u0119 w teatrze.<\/p>\n Zajmuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c krytyk\u0105; w latach 2000-2024 by\u0142a redaktork\u0105 \u201eDidaskali\u00f3w. Gazety Teatralnej\u201d. Jako kuratorka wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a m.in. z krakowskim Instytutem Goethego i O\u015brodkiem Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka, a jako dramatur\u017cka \u2013 z Larsem Janem, Stefanem Kaegim i Barbar\u0105 Wysock\u0105.<\/p>\n Pomys\u0142odawczyni i wieloletnia kuratorka projektu Cricoteki \u201eGra z Kantorem\u201d.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Katarzyna Fazan jest profesork\u0105 w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego oraz w Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Pe\u0142ni funkcj\u0119 redaktorki naczelnej serii Teatr\/Konstelacje<\/em>. Specjalizuje si\u0119 w literaturze i teatrze okresu modernizmu, zajmuje si\u0119 tak\u017ce wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 plastyk\u0105 i scenografi\u0105 teatraln\u0105. Do jej publikacji ksi\u0105\u017ckowych nale\u017c\u0105 m.in.: Projekty intymnego teatru \u015bmierci: Wyspia\u0144ski\u2013Le\u015bmian\u2013Kantor<\/em> (2009), Kantor: Nie\/Obecno\u015b\u0107<\/em> (2019), angielskie wydanie Kantor. Non\/Presence<\/em> (2025), Pasa\u017ce scenografii: Praskie Quadriennale 1999\u20132019<\/em> (2022), a tak\u017ce, jako wsp\u00f3\u0142redaktorka wraz z Ann\u0105 R. Burzy\u0144sk\u0105 i Mart\u0105 Bry\u015b \u2013 Dzi\u015b Tadeusz Kantor! Metamorfozy \u015bmierci, pami\u0119ci i obecno\u015bci<\/em> (2014); angielskie wydanie: Tadeusz Kantor Today: Metamorphoses of Death, Memory and Presence<\/em> (2014), oraz (wsp\u00f3lnie z Bryce\u2019em Lease\u2019em i Micha\u0142em Kobia\u0142k\u0105) A History of Polish Theatre<\/em> (2022). Przewodniczy Radzie Programowej Cricoteki.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Tomasz Pietrucha <\/strong>\u2013 adiunkt w Dziale Archiwum i Zbior\u00f3w Bibliotecznych w Muzeum Tadeusza Kantora. Na co dzie\u0144 opiekuje si\u0119 zasobami Cricoteki i zajmuje si\u0119 pozyskiwaniem nowych obiekt\u00f3w. Jest autorem wyk\u0142ad\u00f3w i prelekcji po\u015bwi\u0119conych Tadeuszowi Kantorowi i jego muzeum. Kurator wystaw kolekcji Cricoteki.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Natalia Zarzecka <\/strong>— od 2004 r. dyrektor Cricoteki. W 2006 r. rozpocz\u0119\u0142a starania o budow\u0119 nowej siedziby Cricoteki, kt\u00f3rej otwarcie nast\u0105pi\u0142o 12 wrze\u015bnia 2014 roku. Wsp\u00f3\u0142autorka wystaw, m.in.: An Impossible Journey. The Art and Theatre of Tadeusz Kantor<\/em> w Sainsbury Center for Visual Artst w Norwich, Tadeusz Kantor. <\/em>O\u00f9 sont les neiges d\u2019antan <\/em>w Muzeum Museum Tinguely w Bazylei oraz wielu projekt\u00f3w w siedzibie Cricoteki. Autorka tekst\u00f3w i wyst\u0105pie\u0144 na temat tw\u00f3rczo\u015bci Tadeusza Kantora oraz historii Cricoteki do licznych katalog\u00f3w wystaw i wydawnictw, a tak\u017ce sympozj\u00f3w i konferencji.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Tadeusz Kantor (1915\u20131990)<\/strong> \u2013 artysta awangardowy, malarz, rysownik, teoretyk sztuki, scenograf, re\u017cyser, tw\u00f3rca happening\u00f3w, wybitny reformator teatru XX wieku. Studiowa\u0142 w krakowskiej ASP (1934\u20131939). W czasie okupacji za\u0142o\u017cy\u0142 Podziemny Teatr Niezale\u017cny, gdzie wystawia\u0142 konspiracyjnie Balladyn\u0119<\/em> S\u0142owackiego (1943) i Powr\u00f3t Odysa<\/em> Wyspia\u0144skiego (1944). Wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 Grup\u0119 M\u0142odych Plastyk\u00f3w oraz I Wystaw\u0119 Sztuki Nowoczesnej (1948). Od lat 50. wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z teatrami zawodowymi jako scenograf. W latach 1950\u20131954 wycofa\u0142 si\u0119 z oficjalnego obiegu w prote\u015bcie przeciwko doktrynie socrealizmu. W 1955 za\u0142o\u017cy\u0142 Teatr Cricot 2, a w 1957 reaktywowa\u0142 Grup\u0119 Krakowsk\u0105.<\/p>\n W Teatrze Cricot 2 stworzy\u0142 laboratorium teatralne, przechodz\u0105c od Teatru Autonomicznego (M\u0105twa<\/em>, 1956), przez Teatr Informel (W ma\u0142ym dworku<\/em>, 1961), Teatr Zerowy (Wariat i zakonnica<\/em>, 1963), Teatr Happeningowy (Kurka Wodna<\/em>, 1967), a\u017c do Teatru Niemo\u017cliwego (Nadobnisie i koczkodany<\/em>, 1973) i kulminacyjnego Teatru \u015amierci (od 1975 roku).<\/p>\n W latach 60. porzuci\u0142 klasyczne malarstwo na rzecz konceptu emballages (opakowania). W 1975 roku opublikowa\u0142 manifest Teatru \u015amierci. Jego spektakl Umar\u0142a klasa<\/em> (1975) jest uznawany za arcydzie\u0142o XX-wiecznego teatru. Kantor pisa\u0142 o inspiracji do tego dzie\u0142a w tek\u015bcie Klasa szkolna<\/em>, opisuj\u0105c opustosza\u0142\u0105 szkoln\u0105 klas\u0119, kt\u00f3r\u0105 zobaczy\u0142 przez zakurzone szyby w nadmorskiej wiosce.<\/p>\n W latach 80. Teatr Cricot 2 wystawi\u0142 m.in. Wielopole, Wielopole<\/em> (1980), Niech sczezn\u0105 arty\u015bci<\/em> (1985), Nigdy tu ju\u017c nie powr\u00f3c\u0119<\/em> (1988). W 1990 Kantor przygotowa\u0142 swoje ostatnie przedstawienie Dzi\u015b s\u0105 moje urodziny<\/em>, kt\u00f3re wystawiono po\u015bmiertnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Go\u015bcie konferencji specjalnej po\u015bwi\u0119conej arty\u015bcie przybli\u017c\u0105 fenomen jego najs\u0142ynniejszego dzie\u0142a, wska\u017c\u0105 przyk\u0142ady zdarze\u0144 w teatrze wsp\u00f3\u0142czesnym, w kt\u00f3rych wida\u0107 wp\u0142yw ideowy lub formalny polskiego re\u017cysera. W kontek\u015bcie trwaj\u0105cej w Muzeum Brukenthala wystawy \u201eKostium\/Rze\u017aba\/Cia\u0142o. Obiekty teatralne Kantora\u201d pojawi\u0105 si\u0119 w\u0105tki kostiumu i postaci aktorskich, a tak\u017ce roli manekin\u00f3w b\u0119d\u0105cych partnerami \u017cywych aktor\u00f3w podczas wielu spektakli Teatru […]<\/p>\n","protected":false},"author":42,"featured_media":14074,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[7,1105,43,142,96],"tags":[],"class_list":["post-14078","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inne","category-sezon-pl-ro","category-sztuki-wizualne","category-teatr","category-wydarzenia"],"yoast_head":"\n