\u201eDzie\u0142a te nie powsta\u0142y z dora\u017anej i przemijaj\u0105cej potrzeby danego spektaklu. Lecz zwi\u0105zane s\u0105 \u015bci\u015ble z ideami, kt\u00f3re definiuj\u0105 moj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. [\u2026] Posiadaj\u0105 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia wewn\u0119trznego i samodzielnego sensu, aby by\u0107 autonomicznymi dzie\u0142ami sztuki.\u201d \u2013 Tadeusz Kantor<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia\u00a0wystawy\u00a0jest spojrzenie na kostiumy jako autonomiczne dzie\u0142a sztuki, posiadaj\u0105ce wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia, w\u0142asn\u0105 biografi\u0119 i materialno\u015b\u0107 b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie przed\u0142u\u017ceniem przestrzeni, jak i cia\u0142a aktora. Waga materialno\u015bci u Kantora jest szczeg\u00f3lna. Przedmioty na scenie to nie tylko \u201eresztki\u201d czy \u201estrz\u0119py\u201d, jak sam cz\u0119sto m\u00f3wi\u0142, ale tak\u017ce opowie\u015b\u0107 o ludzkiej kondycji, przemijaniu i obecno\u015bci. Obiekty teatralne i kostiumy stawa\u0142y si\u0119 formami rze\u017abiarskimi, balansuj\u0105cymi na granicy mi\u0119dzy cia\u0142em a przestrzeni\u0105, mi\u0119dzy ide\u0105 a fizyczno\u015bci\u0105, mi\u0119dzy pami\u0119ci\u0105 zbiorow\u0105 a indywidualno\u015bci\u0105. Kostiumy, trac\u0105ce form\u0119 ludzk\u0105 lub te, kt\u00f3re j\u0105 imituj\u0105, przekszta\u0142caj\u0105 si\u0119 w pe\u0142noprawne dzie\u0142a. To swoiste cia\u0142o-rze\u017aby, kt\u00f3re zas\u0142uguj\u0105 na status rze\u017ab, b\u0119d\u0105c jednocze\u015bnie nierozerwalnie z\u0142\u0105czonymi z\u00a0cielesno\u015bci\u0105 aktora. Materia sceniczna, z\u0142o\u017cona z intensywnych obraz\u00f3w, metaforycznych obiekt\u00f3w i \u017cywego cia\u0142a, stawa\u0142a si\u0119 polem eksperymentu, ale i namys\u0142u nad przemijaniem, pami\u0119ci\u0105, \u015bmierci\u0105.<\/p>\n
Obiekty prezentowane na wystawie obrazuj\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 zdolno\u015b\u0107 artysty do tworzenia w\u0142asnego teatralnego j\u0119zyka: niepodrabialnego, g\u0142\u0119boko zakorzenionego w polskiej historii i do\u015bwiadczeniu XX wieku. Pokazuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c wra\u017cliwo\u015b\u0107 Kantora na \u015bwiatowe nurty artystyczne \u2014 dadaizm, informel czy konstruktywizm. Swoista rewizja materialno\u015bci dokonywana przez artyst\u0119 wprost odnosi si\u0119 te\u017c do rumu\u0144skiej kultury poprzez cztery kostiumy zaprojektowane przez Kantora do spektaklu \u201eNosoro\u017cec\u201d (1961) na podstawie sztuki Eug\u00e8ne\u2019a Ionesco w re\u017cyserii Piotra Paw\u0142owskiego w Starym Teatrze w Krakowie. Tym wielobarwnym, bogatym plastycznie kostiumom towarzysz\u0105 inne, bardziej osobiste realizacje \u2013 od obiekt\u00f3w inspirowanych Witkacym, przez papierowe kostiumy z crioctage`u \u201eGdzie s\u0105 niegdysiejsze \u015bniegi\u201d, a\u017c po instalacje pochodz\u0105ce z ostatnich przedstawie\u0144 Kantora zaliczanych do okresu Teatru \u015amierci: \u201eUmar\u0142ej klasy\u201d i \u201eDzi\u015b s\u0105 moje urodziny\u201d. Cz\u0119\u015bci\u0105 prezentacji staj\u0105 si\u0119 obiekty, kt\u00f3re zrywaj\u0105 z\u00a0tradycyjn\u0105 form\u0105 kostiumu \u2013 autorska rekonstrukcja Goplany z\u00a0\u201eBalladyny\u201d\u00a0czy \u201eNieletnia\u201d na stela\u017cu.<\/p>\n
Wystawa jest zaproszeniem do odkrywania historii teatru Tadeusza Kantora, a tak\u017ce prze\u015bledzenia idei, wp\u0142yw\u00f3w, fascynacji, kt\u00f3re za nim sta\u0142y. Ekspozycja to tak\u017ce przestrze\u0144 do refleksji nad tym, jak artysta budowa\u0142 napi\u0119cia, jak traktowa\u0142 materi\u0119 i form\u0119 oraz jak jego teatr przekszta\u0142ca\u0142 si\u0119 w co\u015b, co istnieje poza czasem \u2013 jako zbi\u00f3r artystycznych przedmiot\u00f3w, kt\u00f3ry do dzi\u015b pulsuje i nie przestaje oddzia\u0142ywa\u0107. To w\u0142a\u015bnie tam \u2014\u00a0mi\u0119dzy \u017cyw\u0105 wyobra\u017ani\u0105 a cia\u0142em<\/strong>\u00a0\u2014 rodzi si\u0119 Kantorowski teatr: wizjonerska synteza formy, emocji i przestrzeni. Teatr, kt\u00f3ry nie ko\u0144czy si\u0119 w chwili zej\u015bcia ze sceny, lecz trwa \u2014 w materii, w pami\u0119ci, w wyobra\u017ani nast\u0119pnych pokole\u0144.<\/p>\n Wernisa\u017c wystawy odb\u0119dzie si\u0119 11 wrze\u015bnia, w godz. 19-21.<\/p>\n Wystawa b\u0119dzie otwarta do 26 pa\u017adziernika 2025 r. Towarzyszy\u0107 jej b\u0119dzie program z\u0142o\u017cony z dodatkowych wydarze\u0144, kt\u00f3re zostan\u0105 zakomunikowane w p\u00f3\u017aniejszym terminie na stronach medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych MNAC.\u00a0<\/p>\n Dwa z nich to organizowane przez Instytut Polski w Bukareszcie oprowadzania po wystawie ze osobami znanymi ze swojej dzia\u0142alno\u015bci w rumu\u0144skim \u015brodowisku kulturalnym.<\/p>\n W dniu 4 pa\u017adziernika, o godz. 16, zapraszamy was na oprowadzanie po wystawie razem z dziennikarzem kulturalnym i dramaturgiem Ionu\u021bem Sociu, kt\u00f3ry opowie wam o jego osobistych do\u015bwiadczeniach z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Kantora.<\/p>\n Ionu\u021b Sociu (ur. 1984) jest dziennikarzem kulturalnym i dramaturgiem. Uko\u0144czy\u0142 studia na Wydziale Teatrologii Narodowego Uniwersytetu Sztuki Teatralnej i Filmowej im. Iona Luki Caragiale w Bukareszcie, a nast\u0119pnie studia podyplomowe w Bard College Berlin. Od 2005 roku publikuje artyku\u0142y, recenzje, wywiady, reporta\u017ce i eseje w r\u00f3\u017cnych rumu\u0144skich publikacjach. Jest autorem wielu t\u0142umacze\u0144 wsp\u00f3\u0142czesnych sztuk teatralnych, a jako dramaturg wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z wieloma istotnymi osbowo\u015bciami rumu\u0144skiego teatru wsp\u00f3\u0142czesnego. Przez ostatnie sze\u015b\u0107 lat pracowa\u0142 jako reporter w publikacji Scena9, z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuje do dzi\u015b. Od 2024 roku jest jednym z kurator\u00f3w Narodowego Festiwalu Teatralnego.<\/p>\n W sobot\u0119, 18 pa\u017adziernika o godz. 16 b\u0119dziecie mogli wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w oprowadzaniu po wystawie\u00a0 razem z artystk\u0105 i kuratork\u0105 Suzan\u0105 Dan.<\/p>\n Suzana Dan dzia\u0142a na lokalnej scenie kulturalnej od ponad dwudziestu lat. Jest inicjatork\u0105 wydarze\u0144 White Night of Galleries \u2013 NAG, White Night of Eminescu \u2013 NAE i koordynuje program centrum kultury wsp\u00f3\u0142czesnej Reziden\u021ba9 w Bukareszcie.<\/p>\n Kuratorzy: Justyna Dro\u0144, Bogdan Renczy\u0144ski<\/p>\n Kuratorka programu towarzysz\u0105cego: Aldona Mikulska<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eDzie\u0142a te nie powsta\u0142y z dora\u017anej i przemijaj\u0105cej potrzeby danego spektaklu. Lecz zwi\u0105zane s\u0105 \u015bci\u015ble z ideami, kt\u00f3re definiuj\u0105 moj\u0105 tw\u00f3rczo\u015b\u0107. [\u2026] Posiadaj\u0105 wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia wewn\u0119trznego i samodzielnego sensu, aby by\u0107 autonomicznymi dzie\u0142ami sztuki.\u201d \u2013 Tadeusz Kantor Punktem wyj\u015bcia\u00a0wystawy\u00a0jest spojrzenie na kostiumy jako autonomiczne dzie\u0142a sztuki, posiadaj\u0105ce wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015b\u0107 napi\u0119cia, w\u0142asn\u0105 biografi\u0119 i materialno\u015b\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":42,"featured_media":14398,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-14401","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inne"],"yoast_head":"\n