„Nu parca\u021bi!” to pierwsze has\u0142o, kt\u00f3re rzuca si\u0119 w oczy po przyje\u017adzie do Bukaresztu, wymalowane wielkimi literami na bramach, \u015bcianach, i ca\u0142kowicie zatarasowanych przez samochody chodnikach. Ale s\u0142owa, nie wa\u017cne z jak wielk\u0105 ilo\u015bci\u0105 wykrzyknik\u00f3w, to za ma\u0142o: w Bukareszcie jest trzy razy wi\u0119cej samochod\u00f3w ni\u017c miejsc parkingowych i kierowcy nie \u0142udz\u0105 si\u0119, \u017ce problem zostanie pr\u0119dko rozwi\u0105zany przez w\u0142adze. Walcz\u0105 wi\u0119c o przestrze\u0144 oddolnie, w duchu DIY i z i\u015bcie rumu\u0144sk\u0105 fantazj\u0105 – za pomoc\u0105\u2026 k\u00f3z.
Capra de parcare (dos\u0142. „koza parkingowa”) to samozwa\u0144czy stra\u017cnik miejsca parkingowego. Zwykle przyjmuje posta\u0107 swojskiego koz\u0142a roboczego z drewna lub zespawanych metalowych rur, ale wystarczy jeden spacer po ulicach Bukaresztu, \u017ceby dostrzec niezwyk\u0142\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 i indywidualizm tych (maj\u0105cych liter\u0119 prawa w g\u0142\u0119bokim powa\u017caniu) obiekt\u00f3w.<\/p>\n
Z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 przechadzk\u0105 uwa\u017cny turysta odkrywa now\u0105 podkategori\u0119 w wernakularnej typologii k\u00f3z parkingowych – plastikowe skrzynki po napojach z podtrzymuj\u0105c\u0105 konstrukcj\u0119 ceg\u0142\u0105, kanistry owini\u0119te czerwono-bia\u0142\u0105 ta\u015bm\u0105 ostrzegawcz\u0105, wype\u0142nione gruzem wiadra i worki. Przez chodniki \u017cegluj\u0105 opony z pr\u0119tami-masztami ozdobionymi powiewaj\u0105cymi na wietrze skrawkami materia\u0142u. Parkingi zamieniaj\u0105 si\u0119 w surrealistyczne sale bankietowe z szeregami pustych zdezelowanych krzese\u0142.<\/p>\n
Kozy parkingowe to dla rdzennego mieszka\u0144ca Bukaresztu element krajobrazu w najgorszym wypadku lekko wstydliwy, a w najlepszym – zupe\u0142nie prze\u017aroczysty. Jak w przypadku rozje\u017cd\u017conych chodnik\u00f3w i rozwleczonych work\u00f3w na \u015bmieci – mo\u017cna si\u0119 przyzwyczai\u0107. Trzeba po prostu wzi\u0105\u0107 lekki rozp\u0119d i zrobi\u0107 wi\u0119kszy krok. Demokracja, opr\u00f3cz gwa\u0142townego wzrostu liczby samochod\u00f3w i \u015bmieci, przynios\u0142a te\u017c pewn\u0105 ambiwalencj\u0119 w stosunku mieszka\u0144c\u00f3w do wsp\u00f3lnej przestrzeni – nieustanne napi\u0119cie mi\u0119dzy prywatnym a publicznym manifestuje si\u0119 we wszechobecnych, przypominaj\u0105cych lod\u00f3wki budkach prywatnych firm ochroniarskich na (publicznych) chodnikach, „doklejanych” do \u015bcian mieszka\u0144 balkonach i stryszkach, dzikich mini-wysypiskach i prywatnych kozach parkingowych okupuj\u0105cych komunalne miejsca parkingowe. Demokratyczno\u015b\u0107 k\u00f3z parkingowych si\u0119ga jednak jeszcze dalej: jak Bukareszt d\u0142ugi i szeroki, bogaty i biedny, s\u0105 wsz\u0119dzie. I wsz\u0119dzie wygl\u0105daj\u0105 podobnie. Takie same, lekko kulawe kozio\u0142ki stoj\u0105 przed ambasadami przy Strada Paris i rozsypuj\u0105cymi si\u0119 blokami w nies\u0142awnej dzielnicy Ferentari. Korzystaj\u0105 z nich w\u0142a\u015bciciele zdezelowanych Dacii i biznesmeni w drogich limuzynach, dla kt\u00f3rych us\u0142u\u017cnie przestawiaj\u0105 je tam i z powrotem ochroniarze.<\/p>\n
Trudno oprze\u0107 si\u0119 wra\u017ceniu, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 k\u00f3z parkingowych powstaje w akcje desperacji (czy nawet furii) – niechlujnie, w po\u015bpiechu, i przy u\u017cyciu zawarto\u015bci najbli\u017cszego \u015bmietnika. Przy bli\u017cszym zapoznaniu zaczyna si\u0119 jednak podejrzewa\u0107 ich anonimowych tw\u00f3rc\u00f3w o specyficzne odruchy estetyczne (czy wr\u0119cz poetyckie). Przez siermi\u0119\u017cn\u0105 form\u0119 przeziera te\u017c nierzadko wisielczy rumu\u0144ski dowcip. Kolejna deseczka, wst\u0105\u017ceczka czy drucik nie maj\u0105 ju\u017c \u017cadnej funkcji utylitarnej i staj\u0105 si\u0119 (mimowolnym?) przejawem fantazji, wra\u017cliwo\u015bci czy poczucia humoru autora. A nawet pewnego rodzaju wyrazem czu\u0142o\u015bci: koza parkingowe jest cz\u0119sto pieczo\u0142owicie zakuta w gruby \u0142a\u0144cuch nikn\u0105cy pod bram\u0105 domu w\u0142a\u015bciciela, jak dobry pies obronny. „Nu parca\u021bi!” szczeka na przechodni\u00f3w koza parkingowa. Ale, czy tego chce czy nie, m\u00f3wi o sobie, swoim w\u0142a\u015bcicielu, i mie\u015bcie o wiele wi\u0119cej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
„Nu parca\u021bi!” to pierwsze has\u0142o, kt\u00f3re rzuca si\u0119 w oczy po przyje\u017adzie do Bukaresztu, wymalowane wielkimi literami na bramach, \u015bcianach, i ca\u0142kowicie zatarasowanych przez samochody chodnikach. Ale s\u0142owa, nie wa\u017cne z jak wielk\u0105 ilo\u015bci\u0105 wykrzyknik\u00f3w, to za ma\u0142o: w Bukareszcie jest trzy razy wi\u0119cej samochod\u00f3w ni\u017c miejsc parkingowych i kierowcy nie \u0142udz\u0105 si\u0119, \u017ce problem […]<\/p>\n","protected":false},"author":44,"featured_media":3588,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[43],"tags":[],"class_list":["post-3591","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sztuki-wizualne"],"yoast_head":"\n