Zuzanna Ginczanka (Zuzanna Polina Gincburg, 22 marca 1917, Kij\u00f3w \u2013 1944, Krak\u00f3w) \u2013 polska poetka pochodzenia \u017cydowskiego.
Urodzi\u0142a si\u0119 w Kijowie, nied\u0142ugo jej rodzice zamieszkali w R\u00f3wnem na Wo\u0142yniu, w kt\u00f3rym osiedlili si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dziadkowie Ginczanki. Babka Zuzanny, Klara Sandberg, prowadzi\u0142a tam sk\u0142ad apteczny.
Zuzanna Ginczanka zacz\u0119\u0142a pisa\u0107 wiersze ju\u017c w wieku 8 lat. Za namow\u0105 Juliana Tuwima wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w konkursie poetyckim w 1934 roku og\u0142oszonym przez \u201eWiadomo\u015bci Literackie\u201d i zdoby\u0142a w nim wyr\u00f3\u017cnienie. Wiosn\u0105 1935 roku rozpocz\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z „Wiadomo\u015bciami Literackimi”; nale\u017ca\u0142a do kr\u0119gu Skamandryt\u00f3w.
Po uko\u0144czeniu gimnazjum przenios\u0142a si\u0119 do Warszawy, gdzie rozpocz\u0119\u0142a studia pedagogiczne. Bywa\u0142a w Ma\u0142ej Ziemia\u0144skiej, s\u0142ynnym miejscu spotka\u0144 warszawskich literat\u00f3w; przyja\u017ani\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy innymi z Witoldem Gombrowiczem. W 1936 wyda\u0142a sw\u00f3j jedyny tomik poezji zatytu\u0142owany „O centaurach”.
Po wybuchu II wojny \u015bwiatowej uciek\u0142a do Lwowa. Wysz\u0142a za m\u0105\u017c za krytyka sztuki Micha\u0142a Weinziehera. 17 wrze\u015bnia 1940 roku wst\u0105pi\u0142a do Zwi\u0105zku Radzieckich Pisarzy Ukrainy[6]. Publikowa\u0142a swoje i t\u0142umaczone na j\u0119zyk polski wiersze innych autor\u00f3w w „Nowych Widnokr\u0119gach” oraz w „Almanachu Literackim”.
Po zaj\u0119ciu Lwowa przez hitlerowskie Niemcy w czerwcu 1941 roku ukrywa\u0142a si\u0119 w tym mie\u015bcie do 1943 roku. Z tego okresu pochodzi wiersz „Non omnis moriar”, w kt\u00f3rym utrwali\u0142a nazwisko w\u0142a\u015bcicielki mieszkania, w kt\u00f3rym si\u0119 ukrywa\u0142a, a kt\u00f3ra wkr\u00f3tce j\u0105 wyda\u0142a. Po tym jak uda\u0142o jej si\u0119 uciec, zacz\u0119\u0142a si\u0119 ukrywa\u0107 od roku 1943 wraz z m\u0119\u017cem w Krakowie.
Jesieni\u0105 1944 roku wskutek kolejnego donosu s\u0105siad\u00f3w zosta\u0142a aresztowana przez Gestapo i wkr\u00f3tce p\u00f3\u017aniej rozstrzelana na dziedzi\u0144cu wi\u0119zienia przy Montelupich. Wed\u0142ug ostatnich ustale\u0144 historyka IPN Ryszarda Kotarby poetka zosta\u0142a najprawdopodobniej rozstrzelana wiosn\u0105 1944 r. na terenie niemieckiego obozu koncentracyjnego KL P\u0142asz\u00f3w jako Zuzanna Gincburg.<\/p>\n\n\n\n