{"id":5647,"date":"2019-09-11T15:12:00","date_gmt":"2019-09-11T13:12:00","guid":{"rendered":"https:\/\/instytutpolski.pl\/kyiv\/?p=5647"},"modified":"2021-01-21T15:24:12","modified_gmt":"2021-01-21T14:24:12","slug":"zamek-w-brzezanach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/instytutpolski.pl\/kyiv\/pl\/2019\/09\/11\/zamek-w-brzezanach\/","title":{"rendered":"Zamek w Brze\u017canach"},"content":{"rendered":"\n

Okres budowy: XVI-XVII w.

Fundator: Zamek w 1554 roku zacz\u0105\u0142 wznosi\u0107 hetman wielki koronny Miko\u0142aj Sieniawski. Obwarowania w XVII w. rozbudowa\u0142 Miko\u0142aj Hieronim Sieniawski

Informacja o obiekcie
(opracowanie: Narodowy Instytut Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granic\u0105 POLONIKA)

G\u0142\u00f3wna rezydencja rodu Sieniawskich, z kt\u00f3rego wywodzili si\u0119 m.in. hetman wielki koronny Miko\u0142aj Sieniawski oraz hetman polny koronny Miko\u0142aj Hieronim Sieniawski. Nigdy nie zdobyty zamek wraz ze s\u0142ynn\u0105 kaplic\u0105 grobow\u0105 Sieniawskich, by\u0142 uwa\u017cany za jedn\u0105 z najokazalszych siedzib dawnej Rzeczypospolitej. Zamek uko\u0144czy\u0142 w r. 1554 hetman wielki koronny Miko\u0142aj Sieniawski. Nowy system fortyfikacji bastionowych wzni\u00f3s\u0142 przed r. 1672 hetman polny koronny Miko\u0142aj Hieronim Sieniawski, zapewne przy udziale fortyfikatora Andrea del Aqua. Budowl\u0119 zmodernizowali w latach 30-tych i 40-tych w. XVIII Adam Miko\u0142aj Sieniawski, hetman wielki koronny i August Aleksander Czartoryski, wojewoda ruski, pod kierunkiem architekta i in\u017cyniera wojskowego Jacoba de Logau. W XVIII w., po \u015bmierci hetmana wielkiego koronnego i kasztelana krakowskiego Adama Miko\u0142aja Sieniawskiego, ostatniego z rodu, zamek przeszed\u0142 w r\u0119ce Czartoryskich, Lubomirskich, a ostatecznie Potockich. Od tego czasu zacz\u0105\u0142 si\u0119 upadek niezamieszka\u0142ej rezydencji, kt\u00f3r\u0105 ostatni w\u0142a\u015bciciel Jakub Potocki podarowa\u0142 wojsku polskiemu. W tym czasie przygotowano niezrealizowane kompleksowe projekty odbudowy dawnej warowni sieniawskich. Obecnie zamek pozostaje w stanie ruiny, trwaj\u0105 pr\u00f3by ocalenia zamkowej kaplicy. Resztki nagrobk\u00f3w Sieniawskich znajduj\u0105 si\u0119 na ekspozycji w podziemiach dawnego ko\u015bcio\u0142a kapucyn\u00f3w w Olesku, za\u015b cynowe sarkofagi na Zamku w Pieskowej Skale pod Krakowem.<\/p>\n\n\n\n

Film zrealizowany w ramach projektu „Polska i Ukraina. \u015aladami historycznego dziedzictwa” wsp\u00f3\u0142finansowanego ze \u015brodk\u00f3w Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w ramach konkursu „Wsp\u00f3\u0142praca w dziedzinie dyplomacji publicznej\u20132018”.<\/p>\n\n\n\n

W ramach projektu powsta\u0142o ponad 100 kr\u00f3tkich produkcji filmowych po\u015bwi\u0119conych wybranym obiektom dziedzictwa architektonicznego, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 na terenie Ukrainy i powsta\u0142y w okresie dawnej Rzeczypospolitej. Na li\u015bcie ponad setki miejsc, kt\u00f3re zosta\u0142y sfilmowane znalaz\u0142y si\u0119 twierdze, pa\u0142ace, ko\u015bcio\u0142y i in. W prac\u0119 przy tworzeniu film\u00f3w zaanga\u017cowano polsko-ukrai\u0144ski zesp\u00f3\u0142, w sk\u0142ad kt\u00f3rego weszli historycy, publicy\u015bci, dziennikarze, organizacje pozarz\u0105dowe oraz m\u0142odzie\u017c.<\/p>\n\n\n\n

Realizatorzy projektu:<\/strong><\/p>\n\n\n\n