{"id":663,"date":"2018-03-23T12:54:00","date_gmt":"2018-03-23T11:54:00","guid":{"rendered":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/?p=663"},"modified":"2020-05-29T01:55:40","modified_gmt":"2020-05-28T23:55:40","slug":"pl100-blog-vol-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/","title":{"rendered":"#PL100 BLOG Vol.2"},"content":{"rendered":"\n

For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with no pocket money for the cinema and certainly no knowledge of Polish films. Needless to say, I can\u2019t tell you much about the early days of Kinoteka. I can, however, run you through my top festival picks from the past few years.

1) Polish Animation Classics (15th Kinoteka in 2017)<\/b>

Kinoteka has a proud of history of collaborating with musicians for its closing night galas and 2017\u2019s finale didn\u2019t disappoint. Prior to Kinoteka 2017, I only really associated British Sea Power with a relatively boring brand of indie rock (which, having now spoken to some fans, I\u2019ve discovered was an entirely mistaken opinion). I was surprised to see the sextet lined-up to do a live original film score for \u2018Polish Animation Classics\u2019,<\/a> but they exceeded all of my expectations. The selected films provided a concise summary of forward-thinking Polish animations, from the dinner table revenge in A Banquet<\/a> (Zofia Oraczewska, 1976) to the hypnotically busy apartment in the Oscar-winning Tango<\/a> (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).

My two favourites on the night were the opening and closing numbers. Road<\/a> (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) is a potential existential nightmare of an animation, where a divided individual fails to reconcile himself. In British Sea Power\u2019s interpretation, it became a playful reminder not to take small choices too seriously. The Roll Call<\/a> (Ryszard Czekela, 1970) is an entirely different kind of film that expertly portrays the animalistic brutality of the Holocaust. The original animation is musicless, yet British Sea Power crafted a haunting score that left me feeling as shocked as the film\u2019s subject matter demands.

2) Agnieszka Holland Retrospective (14th Kinoteka in 2016)<\/b>

Kinoteka 2016 was notable for its triple retrospectives of Jerzy Skolimowski, Andrzej \u017bu\u0142awski and Agnieszka Holland. As a native English-speaker, Holland holds a particularly special place for me among those three directors. In fact, if you\u2019ve ever seen the brilliant television series The Wire and House of Cards, you might just have an unknown affection for her work too \u2013 she directs episodes in both. Holland is a prolific creative, with numerous Polish screenplays, directing credits, and ongoing collaborations with HBO and Netflix\u2019s foreign and English-language productions. Kinoteka 2016 gave the perfect taste of her broad screen palette.

Three screenings stood out for me. First up is the early-90s fantasy film The Secret Garden (1993), simply because I watched this as a child and had no idea that it had anything to do with Poland until it turned up on the Kinoteka programme. Next is Treme, the HBO show about the various communities of a left-behind neighbourhood in post-Hurricane Katrina New Orleans. Again, this series has very little to do with Poland, but Holland is sat in the director\u2019s chair of the debut episode that screened at the festival. For me, Treme shows Holland\u2019s ongoing commitment to picking projects that present human solidarity at its finest. This is also on display in my final highlight, In Darkness (2011). This Polish-language film both revealed to me the existence of Lw\u00f3w as an interwar Polish city (it\u2019s now part of Ukraine) and the significant efforts of Poles to shelter Jewish people during the Holocaust, in spite of the risk of the Nazi-imposed death penalty.

3) Krzysztof Kie\u015blowski Posters (10th Kinoteka in 2012)<\/b>

Kinoteka 2012 was a remarkable festival that highlighted the strong influence of Polish culture on many British creatives. Long before Radiohead\u2019s Jonny Greenwood was penning Oscar-nominated scores for Paul Thomas Anderson, he was collaborating with avant-garde classicist Krzysztof Penderecki at Kinoteka. The festival also saw two of my favourite independent British directors, Mike Leigh and Ken Loach, pick their favourite Polish films (A Short Film About Killing by Krzysztof Kie\u015blowski and Ashes and Diamonds by Andrzej Wajda).

My highlight has to be the exhibition of film posters from Krzysztof Kie\u015blowski\u2019s Dekalog (1989). Dekalog is a pioneering 10-part television series where each episode is inspired by one of the Old Testament Ten Commandments. Fans include Stanley Kubrick and Roger Ebert, and it\u2019s considered an influence on meditative HBO-style dramas<\/a>, such as The Sopranos and The Wire. Kinoteka\u2019s Dekalog poster exhibition was a reminder of the show\u2019s incisive societal commentary and the ravishing beauty of Polish film posters. My personal favourite was Andrzej P\u0105gowski\u2019s design for A Short Film About Love (Dekalog: Six)<\/a>. It summarises the episode – and the voyeuristic terror of youthful lust \u2013 with resplendent flair.

4) Andrzej Wajda Retrospective (15th Kinoteka in 2017)<\/b>

Kinoteka has never shied from the opportunity to showcase one of Poland\u2019s most prolific directors, Andrzej Wajda. The master of the Polish screen passed away in October 2016 and Kinoteka 2017 paid tribute to his legacy with a wide-ranging retrospective. This was particularly thrilling for me. I\u2019d first watched Wajda \u2013 the two anti-authoritarian classics Man of Marble (1976) and Man of Iron (1981) \u2013 on a trans-continental flight (one of the perks of flying with LOT Polish Airlines). I was immediately blown away by his ability to stylishly present Polish political struggles in an accessible and entertaining way.

There were Wajda films at every turn during Kinoteka 2017. Two stood out for me. Ashes and Diamonds (1958) tells the story of a pair of Polish Home Army hitmen as they attempt to assassinate a communist commissar just as the Second World War ends. The film has stunning dialogue as its two leads philosophise over murderous duties and newborn morals. Innocent Sorcerers (1960) is an absolutely cracking love story with a strong female lead and intelligent romantic conversation. In stark contrast to Ashes and Diamonds, it showed me a Warsaw that I never knew existed, one where young people played in jazz bands and went for late-night drinking sessions. Wajda is admired by the likes of Francis Ford Coppola and Martin Scorsese \u2013 if you want to know why, look no further than these two classics.<\/p>\n

On The Road … Przez Polsk\u0119 z Richardem Greenhillem: 4 najlepsze momenty w historii Festiwalu Polskich Film\u00f3w Kinoteka<\/b>

Dla brytyjskich mi\u0142o\u015bnik\u00f3w polskiej kultury wiosna kojarzy si\u0119 z jednym: Festiwalem Polskich Film\u00f3w  Kinoteka. Kinoteka odbywa si\u0119 corocznie w Londynie i wybranych innych miastach Wielkiej Brytanii ju\u017c od 16 lat [17.edycja w 2019 roku. przyp.t\u0142um.]. Pierwsza ods\u0142ona festiwalu  si\u0119ga czas\u00f3w przed wst\u0105pieniem Polski do Unii Europejskiej, kiedy by\u0142em naiwnym uczniem bez kieszonkowego na kino, nie znaj\u0105cym polskich film\u00f3w. Nie musz\u0119 dodawa\u0107, \u017ce nie mog\u0119 powiedzie\u0107 wiele o pocz\u0105tkach Kinoteki. Mog\u0119 jednak poprowadzi\u0107 Ci\u0119 przez moje ulubione wydarzenia festiwalowe z ostatnich kilku lat.
1) Polska Klasyka Animacji (15. Kinoteka, 2017 rok)
Kinoteka jest dumna z historii wsp\u00f3\u0142pracy z muzykami, wyst\u0119puj\u0105cymi podczas gal zamkni\u0119cia festiwalu. Fina\u0142 Kinoteki w 2017 roku r\u00f3wnie\u017c nie zawi\u00f3d\u0142. Przed Kinotek\u0105 2017 kojarzy\u0142em British Sea Power ze stosunkowo nudnym stylem indie rocka (po rozmowie z kilkoma fanami, zrozumia\u0142em, \u017ce by\u0142em w b\u0142\u0119dzie). Na pocz\u0105tku by\u0142em zaskoczony, gdy odkry\u0142em \u017ce sekstet instrumentalny ma wykona\u0107 na festiwalu muzyk\u0119 do Polskiej Klasy Animacji na \u017cywo, ale ich wyst\u0119p przer\u00f3s\u0142 moje oczekiwania. Wybrane filmy stanowi\u0142y zwi\u0119z\u0142y przegl\u0105d polskich animacji wytyczaj\u0105cych nowy kierunek gatunku, zaczynaj\u0105c od zemsty podczas obiadu w A Banquet (Zofia Oraczewska, 1976) po hipnotyzuj\u0105co \u201czaludnione\u201d mieszkanie w nagrodzonej Oscarem produkcji Tango (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).
Moimi dwiema ulubionymi propozycjami by\u0142y numery otwieraj\u0105ce i zamykaj\u0105ce wydarzenie. Droga (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) przedstawia potencjalny egzystencjalny koszmar, w kt\u00f3rej podzielona jednostka nie jest w stanie si\u0119 odbudowa\u0107. Interpretacja British Sea Power w zabawny spos\u00f3b przypomina, \u017ce nie nale\u017cy zbyt powa\u017cnie traktowa\u0107 ma\u0142ych wybor\u00f3w. The Roll Call (Ryszard Czekela, 1970) to zupe\u0142nie inny rodzaj filmu, kt\u00f3ry umiej\u0119tnie portretuje zwierz\u0119c\u0105 brutalno\u015b\u0107 Holokaustu. Oryginalna animacja pozbawiona jest muzyki, ale tw\u00f3rcy British Sea Power stworzyli niesamowit\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, adekwatn\u0105 do tematyki filmu.

2) Retrospektywa Agnieszki Holland (14. Kinoteka, 2016 rok)\u2028\u2028Kinoteka 2016 wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 m.in. potr\u00f3jn\u0105 retrospektyw\u0105 Jerzego Skolimowskiego, Andrzeja \u017bu\u0142awskiego i Agnieszki Holland. Jako \u017ce jestem osob\u0105 angloj\u0119zyczn\u0105, Holland zajmuje dla mnie szczeg\u00f3lne miejsce w\u015br\u00f3d tych trzech re\u017cyser\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci, je\u015bli kiedykolwiek widzia\u0142e\u015b takie seriale telewizyjne jak Prawo ulicy i House of Cards, mo\u017cesz po prostu czu\u0107 niewyt\u0142umaczalne uwielbienie do jej prac, bowiem Agnieszka Holland re\u017cyserowa\u0142a odcinki obu. Holland jest p\u0142odn\u0105 tw\u00f3rczyni\u0105, z wieloma polskimi scenariuszami, filmami i sta\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z HBO i zagranicznymi oraz angloj\u0119zycznymi produkcjami Netflixa na koncie. Kinoteka 2016 da\u0142a doskona\u0142y smak jej szerokiej i zr\u00f3\u017cnicowanej palety tw\u00f3rczo\u015bci filmowej.
Moim zdaniem, trzy seanse wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 na tle innych w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Pierwszym z nich by\u0142 film fantasy Tajemniczy Ogr\u00f3d z 1993 roku, mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce widzia\u0142em go ju\u017c jako dziecko, tylko \u017ce wtedy nie mia\u0142em nawet poj\u0119cia, \u017ce ma on co\u015b wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105 – do momentu, w kt\u00f3rym pojawi\u0142 si\u0119 on w programie Kinoteki. Kolejnym by\u0142 Treme, produkcja HBO opowiadaj\u0105ca o spo\u0142eczno\u015bciach pochodz\u0105cych z dzielnic Nowego Orleanu, porzuconych po uderzeniu huraganu Katrina. Ponownie, ta seria ma niewiele wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105, poza faktem \u017ce Holland zasiad\u0142a w fotelu re\u017cysera debiutanckiego odcinka, kt\u00f3ry zosta\u0142 pokazany na festiwalu. Dla mnie Treme pokazuje konsekwentne zaanga\u017cowanie Holland w wybieranie projekt\u00f3w, kt\u00f3re przedstawiaj\u0105 ludzk\u0105 solidarno\u015b\u0107 w najlepszym wydaniu. Jest to r\u00f3wnie\u017c widoczne w ostatnim seansie wyr\u00f3\u017cnionym przeze mnie –  W ciemno\u015bci (2011). Ten polsko-j\u0119zyczny film ujawni\u0142 mi zar\u00f3wno istnienie Lwowa jako mi\u0119dzywojennego polskiego miasta (obecnie jest cz\u0119\u015bci\u0105 Ukrainy) oraz ukaza\u0142 znaczne wysi\u0142ki Polak\u00f3w na rzecz schronienia \u017byd\u00f3w podczas Holocaustu, pomimo ryzyka kary \u015bmierci narzuconego przez nazist\u00f3w.

3) Plakaty Krzysztofa Kie\u015blowskiego (10. Kinoteka, 2012 rok)\u2028\u2028Kinoteka 2012 by\u0142a wyj\u0105tkow\u0105 edycj\u0105 festiwalu, podkre\u015blaj\u0105c\u0105 m.in. silny wp\u0142yw kultury polskiej na wielu tw\u00f3rc\u00f3w brytyjskich.  Na d\u0142ugo przed tym, jak Johnny Greenwood z Radiohead skomponowa\u0142 nominowan\u0105 do Oskara \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 dla Paula Thomasa Andersona, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z awangardowym klasykiem Krzysztofem Pendereckim w\u0142a\u015bnie podczas Kinoteki. Na festiwalu pojawili si\u0119 r\u00f3wnie\u017c moi ulubieni brytyjscy re\u017cyserzy film\u00f3w niezale\u017cnych, Mike Leigh i Ken Loach, wybieraj\u0105c swoje ulubione polskie filmy (Kr\u00f3tki film o zabijaniu Krzysztofa Kie\u015blowskiego oraz Popi\u00f3\u0142 i diament Andrzeja Wajdy).
Moim faworytem jest zdecydowanie wystawa plakat\u00f3w filmowych z Dekalogu Krzysztofa Kie\u015blowskiego (1989). Dekalog to pionierski 10-cz\u0119\u015bciowy serial telewizyjny, w kt\u00f3rym ka\u017cdy odcinek jest inspirowany jednym z dziesi\u0119ciu przykaza\u0144 Starego Testamentu. Do fan\u00f3w tej serii produkcji zalicza si\u0119 m.in. Stanleya Kubricka i Rogera Eberta. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce serial ten wp\u0142yn\u0105\u0142 na powstanie \u201cmedytacyjnych\u201d dramat\u00f3w w stylu HBO takich jak Prawo ulicy czy Rodzina Soprano. Wystawa plakat\u00f3w z Dekalogu by\u0142a przypomnieniem wyrazistego komentarza spo\u0142ecznego widocznego w serialu  oraz porywaj\u0105cego pi\u0119kna polskich plakat\u00f3w filmowych. Moim osobistym faworytem by\u0142 projekt Andrzeja P\u0105gowskiego Kr\u00f3tki film o mi\u0142o\u015bci ( z Dekalogu sz\u00f3stego). Idealnie podsumowuje on odcinek oraz odczuwalny w nim postrach m\u0142odego po\u017c\u0105dania, do tego wykonany z ol\u015bniewaj\u0105cym talentem.

4) Retrospektywa Andrzeja Wajdy (15. Kinoteka, 2017 rok)\u2028\u2028Podczas  Kinoteki  nie zabrak\u0142o okazji by zaprezentowa\u0107 filmy jednego z najbardziej p\u0142odnych re\u017cyser\u00f3w w Polsce, Andrzeja Wajdy. Mistrz polskiego ekranu zmar\u0142 w pa\u017adzierniku 2016 r., a Kinoteka 2017 odda\u0142a ho\u0142d jego spu\u015bci\u017anie w szerokiej retrospektywie. Wydarzenie to by\u0142o dla mnie szczeg\u00f3lnie ekscytuj\u0105ce. Po raz pierwszy ogl\u0105da\u0142em Wajd\u0119 – dwa antyautorytarne klasyki Cz\u0142owiek z marmuru (1976) i Cz\u0142owiek ze stali (1981) podczas lotu trans-kontynentalnego (jeden z bonus\u00f3w do latania z polskimi liniami lotniczymi LOT). Zosta\u0142em wr\u0119cz \u201czdmuchni\u0119ty\u201d  jego umiej\u0119tno\u015bci\u0105 stylowego prezentowania polskich walk politycznych w przyst\u0119pny i zabawny spos\u00f3b.
Filmy Wajdy pojawia\u0142y si\u0119 na ka\u017cdym kroku podczas Kinoteki 2017. Dwa wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie. Popi\u00f3\u0142 i diament (1958) opowiada histori\u0119 \u017co\u0142nierza Polskiej Armii Krajowej, kt\u00f3ry dostaje zlecenie zamordowania komisarza komunistycznego – tak, jak dzia\u0142o si\u0119 po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej. W filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 osza\u0142amiaj\u0105ce dialogi maj\u0105ce pod\u0142o\u017ce filozoficzne nad zleconym obowi\u0105zkiem zamordowania cz\u0142owieka i nowonarodzonymi moralno\u015bciami. Natomiast Niewinni czarodzieje (1960) to absolutnie wzruszaj\u0105ca historia mi\u0142osna z siln\u0105 postaci\u0105 g\u0142\u00f3wnej bohaterki i inteligentnym mi\u0142osnym dialogiem. W przeciwie\u0144stwie do Popio\u0142u i Diamentu ten film pokaza\u0142 mi Warszaw\u0119, o kt\u00f3rej istnieniu nigdy nie wiedzia\u0142em, w kt\u00f3rej m\u0142odzi grali w zespo\u0142ach jazzowych i udawali si\u0119 na wieczorne drinki. Wajda podziwiany jest m.in. przez Francisa Forda Coppol\u0119 i Martina Scorsese\u2019a – je\u015bli chcesz wiedzie\u0107 dlaczego, obejrzyj te dwie klasyki.
17. edycja Festiwalu Kinoteka odb\u0119dzie si\u0119 w kwietniu 2019 roku
www.kinoteka.org.uk

Richard Greenhill jest mieszkaj\u0105cym w Warszawie freelancerem. Pisze o kulturze, zdrowiu i seksie. Wi\u0119cej tekst\u00f3w bloga Richarda Greenhilla o Polsce z okazji #PL100: www.polishculture.org.uk\/events

[T\u0142umaczy\u0142a z j.angielskiego Monika Dalach, redakcja: Amelia Suchcicka i Agnieszka Ciep\u0142ucha]

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with […]<\/p>\n","protected":false},"author":80,"featured_media":664,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-663","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blogs"],"yoast_head":"\n#PL100 BLOG Vol.2 - Instytut Polski w Londynie<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"#PL100 BLOG Vol.2 - Instytut Polski w Londynie\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Instytut Polski w Londynie\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2018-03-23T11:54:00+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2020-05-28T23:55:40+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"400\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"274\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"ochamanskij\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"ochamanskij\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"11 minut\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"event\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/\",\"name\":\"#PL100 BLOG Vol.2\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#primaryimage\"},\"image\":[\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f-300x206.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\"],\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\",\"datePublished\":\"2018-03-23T11:54:00+02:00\",\"dateModified\":\"2020-05-28T23:55:40+02:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/53963c4c768e79692e296cb2619bf9f9\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/\"]}],\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"startDate\":\"2018-11-11\",\"endDate\":\"2018-11-11\",\"eventStatus\":\"EventScheduled\",\"eventAttendanceMode\":\"OfflineEventAttendanceMode\",\"location\":{\"@type\":\"place\",\"name\":\"\",\"address\":\"\",\"geo\":{\"@type\":\"GeoCoordinates\",\"latitude\":\"\",\"longitude\":\"\"}},\"description\":\"For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with no pocket money for the cinema and certainly no knowledge of Polish films. Needless to say, I can\u2019t tell you much about the early days of Kinoteka. I can, however, run you through my top festival picks from the past few years.1) Polish Animation Classics (15th Kinoteka in 2017)Kinoteka has a proud of history of collaborating with musicians for its closing night galas and 2017\u2019s finale didn\u2019t disappoint. Prior to Kinoteka 2017, I only really associated British Sea Power with a relatively boring brand of indie rock (which, having now spoken to some fans, I\u2019ve discovered was an entirely mistaken opinion). I was surprised to see the sextet lined-up to do a live original film score for \u2018Polish Animation Classics\u2019, but they exceeded all of my expectations. The selected films provided a concise summary of forward-thinking Polish animations, from the dinner table revenge in A Banquet (Zofia Oraczewska, 1976) to the hypnotically busy apartment in the Oscar-winning Tango (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).My two favourites on the night were the opening and closing numbers. Road (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) is a potential existential nightmare of an animation, where a divided individual fails to reconcile himself. In British Sea Power\u2019s interpretation, it became a playful reminder not to take small choices too seriously. The Roll Call (Ryszard Czekela, 1970) is an entirely different kind of film that expertly portrays the animalistic brutality of the Holocaust. The original animation is musicless, yet British Sea Power crafted a haunting score that left me feeling as shocked as the film\u2019s subject matter demands.2) Agnieszka Holland Retrospective (14th Kinoteka in 2016)Kinoteka 2016 was notable for its triple retrospectives of Jerzy Skolimowski, Andrzej \u017bu\u0142awski and Agnieszka Holland. As a native English-speaker, Holland holds a particularly special place for me among those three directors. In fact, if you\u2019ve ever seen the brilliant television series The Wire and House of Cards, you might just have an unknown affection for her work too \u2013 she directs episodes in both. Holland is a prolific creative, with numerous Polish screenplays, directing credits, and ongoing collaborations with HBO and Netflix\u2019s foreign and English-language productions. Kinoteka 2016 gave the perfect taste of her broad screen palette.Three screenings stood out for me. First up is the early-90s fantasy film The Secret Garden (1993), simply because I watched this as a child and had no idea that it had anything to do with Poland until it turned up on the Kinoteka programme. Next is Treme, the HBO show about the various communities of a left-behind neighbourhood in post-Hurricane Katrina New Orleans. Again, this series has very little to do with Poland, but Holland is sat in the director\u2019s chair of the debut episode that screened at the festival. For me, Treme shows Holland\u2019s ongoing commitment to picking projects that present human solidarity at its finest. This is also on display in my final highlight, In Darkness (2011). This Polish-language film both revealed to me the existence of Lw\u00f3w as an interwar Polish city (it\u2019s now part of Ukraine) and the significant efforts of Poles to shelter Jewish people during the Holocaust, in spite of the risk of the Nazi-imposed death penalty.3) Krzysztof Kie\u015blowski Posters (10th Kinoteka in 2012)Kinoteka 2012 was a remarkable festival that highlighted the strong influence of Polish culture on many British creatives. Long before Radiohead\u2019s Jonny Greenwood was penning Oscar-nominated scores for Paul Thomas Anderson, he was collaborating with avant-garde classicist Krzysztof Penderecki at Kinoteka. The festival also saw two of my favourite independent British directors, Mike Leigh and Ken Loach, pick their favourite Polish films (A Short Film About Killing by Krzysztof Kie\u015blowski and Ashes and Diamonds by Andrzej Wajda).My highlight has to be the exhibition of film posters from Krzysztof Kie\u015blowski\u2019s Dekalog (1989). Dekalog is a pioneering 10-part television series where each episode is inspired by one of the Old Testament Ten Commandments. Fans include Stanley Kubrick and Roger Ebert, and it\u2019s considered an influence on meditative HBO-style dramas, such as The Sopranos and The Wire. Kinoteka\u2019s Dekalog poster exhibition was a reminder of the show\u2019s incisive societal commentary and the ravishing beauty of Polish film posters. My personal favourite was Andrzej P\u0105gowski\u2019s design for A Short Film About Love (Dekalog: Six). It summarises the episode - and the voyeuristic terror of youthful lust \u2013 with resplendent flair.4) Andrzej Wajda Retrospective (15th Kinoteka in 2017)Kinoteka has never shied from the opportunity to showcase one of Poland\u2019s most prolific directors, Andrzej Wajda. The master of the Polish screen passed away in October 2016 and Kinoteka 2017 paid tribute to his legacy with a wide-ranging retrospective. This was particularly thrilling for me. I\u2019d first watched Wajda \u2013 the two anti-authoritarian classics Man of Marble (1976) and Man of Iron (1981) \u2013 on a trans-continental flight (one of the perks of flying with LOT Polish Airlines). I was immediately blown away by his ability to stylishly present Polish political struggles in an accessible and entertaining way.There were Wajda films at every turn during Kinoteka 2017. Two stood out for me. Ashes and Diamonds (1958) tells the story of a pair of Polish Home Army hitmen as they attempt to assassinate a communist commissar just as the Second World War ends. The film has stunning dialogue as its two leads philosophise over murderous duties and newborn morals. Innocent Sorcerers (1960) is an absolutely cracking love story with a strong female lead and intelligent romantic conversation. In stark contrast to Ashes and Diamonds, it showed me a Warsaw that I never knew existed, one where young people played in jazz bands and went for late-night drinking sessions. Wajda is admired by the likes of Francis Ford Coppola and Martin Scorsese \u2013 if you want to know why, look no further than these two classics.\\nOn The Road ... Przez Polsk\u0119 z Richardem Greenhillem: 4 najlepsze momenty w historii Festiwalu Polskich Film\u00f3w KinotekaDla brytyjskich mi\u0142o\u015bnik\u00f3w polskiej kultury wiosna kojarzy si\u0119 z jednym: Festiwalem Polskich Film\u00f3w Kinoteka. Kinoteka odbywa si\u0119 corocznie w Londynie i wybranych innych miastach Wielkiej Brytanii ju\u017c od 16 lat [17.edycja w 2019 roku. przyp.t\u0142um.]. Pierwsza ods\u0142ona festiwalu si\u0119ga czas\u00f3w przed wst\u0105pieniem Polski do Unii Europejskiej, kiedy by\u0142em naiwnym uczniem bez kieszonkowego na kino, nie znaj\u0105cym polskich film\u00f3w. Nie musz\u0119 dodawa\u0107, \u017ce nie mog\u0119 powiedzie\u0107 wiele o pocz\u0105tkach Kinoteki. Mog\u0119 jednak poprowadzi\u0107 Ci\u0119 przez moje ulubione wydarzenia festiwalowe z ostatnich kilku lat.1) Polska Klasyka Animacji (15. Kinoteka, 2017 rok)Kinoteka jest dumna z historii wsp\u00f3\u0142pracy z muzykami, wyst\u0119puj\u0105cymi podczas gal zamkni\u0119cia festiwalu. Fina\u0142 Kinoteki w 2017 roku r\u00f3wnie\u017c nie zawi\u00f3d\u0142. Przed Kinotek\u0105 2017 kojarzy\u0142em British Sea Power ze stosunkowo nudnym stylem indie rocka (po rozmowie z kilkoma fanami, zrozumia\u0142em, \u017ce by\u0142em w b\u0142\u0119dzie). Na pocz\u0105tku by\u0142em zaskoczony, gdy odkry\u0142em \u017ce sekstet instrumentalny ma wykona\u0107 na festiwalu muzyk\u0119 do Polskiej Klasy Animacji na \u017cywo, ale ich wyst\u0119p przer\u00f3s\u0142 moje oczekiwania. Wybrane filmy stanowi\u0142y zwi\u0119z\u0142y przegl\u0105d polskich animacji wytyczaj\u0105cych nowy kierunek gatunku, zaczynaj\u0105c od zemsty podczas obiadu w A Banquet (Zofia Oraczewska, 1976) po hipnotyzuj\u0105co \u201czaludnione\u201d mieszkanie w nagrodzonej Oscarem produkcji Tango (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).Moimi dwiema ulubionymi propozycjami by\u0142y numery otwieraj\u0105ce i zamykaj\u0105ce wydarzenie. Droga (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) przedstawia potencjalny egzystencjalny koszmar, w kt\u00f3rej podzielona jednostka nie jest w stanie si\u0119 odbudowa\u0107. Interpretacja British Sea Power w zabawny spos\u00f3b przypomina, \u017ce nie nale\u017cy zbyt powa\u017cnie traktowa\u0107 ma\u0142ych wybor\u00f3w. The Roll Call (Ryszard Czekela, 1970) to zupe\u0142nie inny rodzaj filmu, kt\u00f3ry umiej\u0119tnie portretuje zwierz\u0119c\u0105 brutalno\u015b\u0107 Holokaustu. Oryginalna animacja pozbawiona jest muzyki, ale tw\u00f3rcy British Sea Power stworzyli niesamowit\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, adekwatn\u0105 do tematyki filmu.2) Retrospektywa Agnieszki Holland (14. Kinoteka, 2016 rok)\\u2028\\u2028Kinoteka 2016 wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 m.in. potr\u00f3jn\u0105 retrospektyw\u0105 Jerzego Skolimowskiego, Andrzeja \u017bu\u0142awskiego i Agnieszki Holland. Jako \u017ce jestem osob\u0105 angloj\u0119zyczn\u0105, Holland zajmuje dla mnie szczeg\u00f3lne miejsce w\u015br\u00f3d tych trzech re\u017cyser\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci, je\u015bli kiedykolwiek widzia\u0142e\u015b takie seriale telewizyjne jak Prawo ulicy i House of Cards, mo\u017cesz po prostu czu\u0107 niewyt\u0142umaczalne uwielbienie do jej prac, bowiem Agnieszka Holland re\u017cyserowa\u0142a odcinki obu. Holland jest p\u0142odn\u0105 tw\u00f3rczyni\u0105, z wieloma polskimi scenariuszami, filmami i sta\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z HBO i zagranicznymi oraz angloj\u0119zycznymi produkcjami Netflixa na koncie. Kinoteka 2016 da\u0142a doskona\u0142y smak jej szerokiej i zr\u00f3\u017cnicowanej palety tw\u00f3rczo\u015bci filmowej.Moim zdaniem, trzy seanse wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 na tle innych w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Pierwszym z nich by\u0142 film fantasy Tajemniczy Ogr\u00f3d z 1993 roku, mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce widzia\u0142em go ju\u017c jako dziecko, tylko \u017ce wtedy nie mia\u0142em nawet poj\u0119cia, \u017ce ma on co\u015b wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105 - do momentu, w kt\u00f3rym pojawi\u0142 si\u0119 on w programie Kinoteki. Kolejnym by\u0142 Treme, produkcja HBO opowiadaj\u0105ca o spo\u0142eczno\u015bciach pochodz\u0105cych z dzielnic Nowego Orleanu, porzuconych po uderzeniu huraganu Katrina. Ponownie, ta seria ma niewiele wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105, poza faktem \u017ce Holland zasiad\u0142a w fotelu re\u017cysera debiutanckiego odcinka, kt\u00f3ry zosta\u0142 pokazany na festiwalu. Dla mnie Treme pokazuje konsekwentne zaanga\u017cowanie Holland w wybieranie projekt\u00f3w, kt\u00f3re przedstawiaj\u0105 ludzk\u0105 solidarno\u015b\u0107 w najlepszym wydaniu. Jest to r\u00f3wnie\u017c widoczne w ostatnim seansie wyr\u00f3\u017cnionym przeze mnie - W ciemno\u015bci (2011). Ten polsko-j\u0119zyczny film ujawni\u0142 mi zar\u00f3wno istnienie Lwowa jako mi\u0119dzywojennego polskiego miasta (obecnie jest cz\u0119\u015bci\u0105 Ukrainy) oraz ukaza\u0142 znaczne wysi\u0142ki Polak\u00f3w na rzecz schronienia \u017byd\u00f3w podczas Holocaustu, pomimo ryzyka kary \u015bmierci narzuconego przez nazist\u00f3w.3) Plakaty Krzysztofa Kie\u015blowskiego (10. Kinoteka, 2012 rok)\\u2028\\u2028Kinoteka 2012 by\u0142a wyj\u0105tkow\u0105 edycj\u0105 festiwalu, podkre\u015blaj\u0105c\u0105 m.in. silny wp\u0142yw kultury polskiej na wielu tw\u00f3rc\u00f3w brytyjskich. Na d\u0142ugo przed tym, jak Johnny Greenwood z Radiohead skomponowa\u0142 nominowan\u0105 do Oskara \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 dla Paula Thomasa Andersona, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z awangardowym klasykiem Krzysztofem Pendereckim w\u0142a\u015bnie podczas Kinoteki. Na festiwalu pojawili si\u0119 r\u00f3wnie\u017c moi ulubieni brytyjscy re\u017cyserzy film\u00f3w niezale\u017cnych, Mike Leigh i Ken Loach, wybieraj\u0105c swoje ulubione polskie filmy (Kr\u00f3tki film o zabijaniu Krzysztofa Kie\u015blowskiego oraz Popi\u00f3\u0142 i diament Andrzeja Wajdy).Moim faworytem jest zdecydowanie wystawa plakat\u00f3w filmowych z Dekalogu Krzysztofa Kie\u015blowskiego (1989). Dekalog to pionierski 10-cz\u0119\u015bciowy serial telewizyjny, w kt\u00f3rym ka\u017cdy odcinek jest inspirowany jednym z dziesi\u0119ciu przykaza\u0144 Starego Testamentu. Do fan\u00f3w tej serii produkcji zalicza si\u0119 m.in. Stanleya Kubricka i Rogera Eberta. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce serial ten wp\u0142yn\u0105\u0142 na powstanie \u201cmedytacyjnych\u201d dramat\u00f3w w stylu HBO takich jak Prawo ulicy czy Rodzina Soprano. Wystawa plakat\u00f3w z Dekalogu by\u0142a przypomnieniem wyrazistego komentarza spo\u0142ecznego widocznego w serialu oraz porywaj\u0105cego pi\u0119kna polskich plakat\u00f3w filmowych. Moim osobistym faworytem by\u0142 projekt Andrzeja P\u0105gowskiego Kr\u00f3tki film o mi\u0142o\u015bci ( z Dekalogu sz\u00f3stego). Idealnie podsumowuje on odcinek oraz odczuwalny w nim postrach m\u0142odego po\u017c\u0105dania, do tego wykonany z ol\u015bniewaj\u0105cym talentem.4) Retrospektywa Andrzeja Wajdy (15. Kinoteka, 2017 rok)\\u2028\\u2028Podczas Kinoteki nie zabrak\u0142o okazji by zaprezentowa\u0107 filmy jednego z najbardziej p\u0142odnych re\u017cyser\u00f3w w Polsce, Andrzeja Wajdy. Mistrz polskiego ekranu zmar\u0142 w pa\u017adzierniku 2016 r., a Kinoteka 2017 odda\u0142a ho\u0142d jego spu\u015bci\u017anie w szerokiej retrospektywie. Wydarzenie to by\u0142o dla mnie szczeg\u00f3lnie ekscytuj\u0105ce. Po raz pierwszy ogl\u0105da\u0142em Wajd\u0119 - dwa antyautorytarne klasyki Cz\u0142owiek z marmuru (1976) i Cz\u0142owiek ze stali (1981) podczas lotu trans-kontynentalnego (jeden z bonus\u00f3w do latania z polskimi liniami lotniczymi LOT). Zosta\u0142em wr\u0119cz \u201czdmuchni\u0119ty\u201d jego umiej\u0119tno\u015bci\u0105 stylowego prezentowania polskich walk politycznych w przyst\u0119pny i zabawny spos\u00f3b.Filmy Wajdy pojawia\u0142y si\u0119 na ka\u017cdym kroku podczas Kinoteki 2017. Dwa wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie. Popi\u00f3\u0142 i diament (1958) opowiada histori\u0119 \u017co\u0142nierza Polskiej Armii Krajowej, kt\u00f3ry dostaje zlecenie zamordowania komisarza komunistycznego - tak, jak dzia\u0142o si\u0119 po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej. W filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 osza\u0142amiaj\u0105ce dialogi maj\u0105ce pod\u0142o\u017ce filozoficzne nad zleconym obowi\u0105zkiem zamordowania cz\u0142owieka i nowonarodzonymi moralno\u015bciami. Natomiast Niewinni czarodzieje (1960) to absolutnie wzruszaj\u0105ca historia mi\u0142osna z siln\u0105 postaci\u0105 g\u0142\u00f3wnej bohaterki i inteligentnym mi\u0142osnym dialogiem. W przeciwie\u0144stwie do Popio\u0142u i Diamentu ten film pokaza\u0142 mi Warszaw\u0119, o kt\u00f3rej istnieniu nigdy nie wiedzia\u0142em, w kt\u00f3rej m\u0142odzi grali w zespo\u0142ach jazzowych i udawali si\u0119 na wieczorne drinki. Wajda podziwiany jest m.in. przez Francisa Forda Coppol\u0119 i Martina Scorsese\u2019a - je\u015bli chcesz wiedzie\u0107 dlaczego, obejrzyj te dwie klasyki.17. edycja Festiwalu Kinoteka odb\u0119dzie si\u0119 w kwietniu 2019 rokuwww.kinoteka.org.ukRichard Greenhill jest mieszkaj\u0105cym w Warszawie freelancerem. Pisze o kulturze, zdrowiu i seksie. Wi\u0119cej tekst\u00f3w bloga Richarda Greenhilla o Polsce z okazji #PL100: www.polishculture.org.uk\/events[T\u0142umaczy\u0142a z j.angielskiego Monika Dalach, redakcja: Amelia Suchcicka i Agnieszka Ciep\u0142ucha]\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png\",\"width\":400,\"height\":274},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"#PL100 BLOG Vol.2\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#website\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/\",\"name\":\"Instytut Polski w Londynie\",\"description\":\"Instytuty Polskie\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/53963c4c768e79692e296cb2619bf9f9\",\"name\":\"ochamanskij\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b2ff67cc6eab38d2d3a7c1c5d354ef25?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b2ff67cc6eab38d2d3a7c1c5d354ef25?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"ochamanskij\"},\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/author\/ochamanskij\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"#PL100 BLOG Vol.2 - Instytut Polski w Londynie","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"#PL100 BLOG Vol.2 - Instytut Polski w Londynie","og_description":"For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with […]","og_url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/","og_site_name":"Instytut Polski w Londynie","article_published_time":"2018-03-23T11:54:00+00:00","article_modified_time":"2020-05-28T23:55:40+00:00","og_image":[{"width":400,"height":274,"url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","type":"image\/png"}],"author":"ochamanskij","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"ochamanskij","Szacowany czas czytania":"11 minut"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"event","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/","name":"#PL100 BLOG Vol.2","isPartOf":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#primaryimage"},"image":["https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f-300x206.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png"],"thumbnailUrl":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","datePublished":"2018-03-23T11:54:00+02:00","dateModified":"2020-05-28T23:55:40+02:00","author":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/53963c4c768e79692e296cb2619bf9f9"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/"]}],"@context":"https:\/\/schema.org","startDate":"2018-11-11","endDate":"2018-11-11","eventStatus":"EventScheduled","eventAttendanceMode":"OfflineEventAttendanceMode","location":{"@type":"place","name":"","address":"","geo":{"@type":"GeoCoordinates","latitude":"","longitude":""}},"description":"For British lovers of Polish culture, spring means only one thing: the Kinoteka Polish Film Festival. Kinoteka has been held annually in London \u2013 and selected other UK cities \u2013 for 16 years now. The inaugural film festival dates back to before Poland joined the EU, a time when I was a naive schoolboy with no pocket money for the cinema and certainly no knowledge of Polish films. Needless to say, I can\u2019t tell you much about the early days of Kinoteka. I can, however, run you through my top festival picks from the past few years.1) Polish Animation Classics (15th Kinoteka in 2017)Kinoteka has a proud of history of collaborating with musicians for its closing night galas and 2017\u2019s finale didn\u2019t disappoint. Prior to Kinoteka 2017, I only really associated British Sea Power with a relatively boring brand of indie rock (which, having now spoken to some fans, I\u2019ve discovered was an entirely mistaken opinion). I was surprised to see the sextet lined-up to do a live original film score for \u2018Polish Animation Classics\u2019, but they exceeded all of my expectations. The selected films provided a concise summary of forward-thinking Polish animations, from the dinner table revenge in A Banquet (Zofia Oraczewska, 1976) to the hypnotically busy apartment in the Oscar-winning Tango (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).My two favourites on the night were the opening and closing numbers. Road (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) is a potential existential nightmare of an animation, where a divided individual fails to reconcile himself. In British Sea Power\u2019s interpretation, it became a playful reminder not to take small choices too seriously. The Roll Call (Ryszard Czekela, 1970) is an entirely different kind of film that expertly portrays the animalistic brutality of the Holocaust. The original animation is musicless, yet British Sea Power crafted a haunting score that left me feeling as shocked as the film\u2019s subject matter demands.2) Agnieszka Holland Retrospective (14th Kinoteka in 2016)Kinoteka 2016 was notable for its triple retrospectives of Jerzy Skolimowski, Andrzej \u017bu\u0142awski and Agnieszka Holland. As a native English-speaker, Holland holds a particularly special place for me among those three directors. In fact, if you\u2019ve ever seen the brilliant television series The Wire and House of Cards, you might just have an unknown affection for her work too \u2013 she directs episodes in both. Holland is a prolific creative, with numerous Polish screenplays, directing credits, and ongoing collaborations with HBO and Netflix\u2019s foreign and English-language productions. Kinoteka 2016 gave the perfect taste of her broad screen palette.Three screenings stood out for me. First up is the early-90s fantasy film The Secret Garden (1993), simply because I watched this as a child and had no idea that it had anything to do with Poland until it turned up on the Kinoteka programme. Next is Treme, the HBO show about the various communities of a left-behind neighbourhood in post-Hurricane Katrina New Orleans. Again, this series has very little to do with Poland, but Holland is sat in the director\u2019s chair of the debut episode that screened at the festival. For me, Treme shows Holland\u2019s ongoing commitment to picking projects that present human solidarity at its finest. This is also on display in my final highlight, In Darkness (2011). This Polish-language film both revealed to me the existence of Lw\u00f3w as an interwar Polish city (it\u2019s now part of Ukraine) and the significant efforts of Poles to shelter Jewish people during the Holocaust, in spite of the risk of the Nazi-imposed death penalty.3) Krzysztof Kie\u015blowski Posters (10th Kinoteka in 2012)Kinoteka 2012 was a remarkable festival that highlighted the strong influence of Polish culture on many British creatives. Long before Radiohead\u2019s Jonny Greenwood was penning Oscar-nominated scores for Paul Thomas Anderson, he was collaborating with avant-garde classicist Krzysztof Penderecki at Kinoteka. The festival also saw two of my favourite independent British directors, Mike Leigh and Ken Loach, pick their favourite Polish films (A Short Film About Killing by Krzysztof Kie\u015blowski and Ashes and Diamonds by Andrzej Wajda).My highlight has to be the exhibition of film posters from Krzysztof Kie\u015blowski\u2019s Dekalog (1989). Dekalog is a pioneering 10-part television series where each episode is inspired by one of the Old Testament Ten Commandments. Fans include Stanley Kubrick and Roger Ebert, and it\u2019s considered an influence on meditative HBO-style dramas, such as The Sopranos and The Wire. Kinoteka\u2019s Dekalog poster exhibition was a reminder of the show\u2019s incisive societal commentary and the ravishing beauty of Polish film posters. My personal favourite was Andrzej P\u0105gowski\u2019s design for A Short Film About Love (Dekalog: Six). It summarises the episode - and the voyeuristic terror of youthful lust \u2013 with resplendent flair.4) Andrzej Wajda Retrospective (15th Kinoteka in 2017)Kinoteka has never shied from the opportunity to showcase one of Poland\u2019s most prolific directors, Andrzej Wajda. The master of the Polish screen passed away in October 2016 and Kinoteka 2017 paid tribute to his legacy with a wide-ranging retrospective. This was particularly thrilling for me. I\u2019d first watched Wajda \u2013 the two anti-authoritarian classics Man of Marble (1976) and Man of Iron (1981) \u2013 on a trans-continental flight (one of the perks of flying with LOT Polish Airlines). I was immediately blown away by his ability to stylishly present Polish political struggles in an accessible and entertaining way.There were Wajda films at every turn during Kinoteka 2017. Two stood out for me. Ashes and Diamonds (1958) tells the story of a pair of Polish Home Army hitmen as they attempt to assassinate a communist commissar just as the Second World War ends. The film has stunning dialogue as its two leads philosophise over murderous duties and newborn morals. Innocent Sorcerers (1960) is an absolutely cracking love story with a strong female lead and intelligent romantic conversation. In stark contrast to Ashes and Diamonds, it showed me a Warsaw that I never knew existed, one where young people played in jazz bands and went for late-night drinking sessions. Wajda is admired by the likes of Francis Ford Coppola and Martin Scorsese \u2013 if you want to know why, look no further than these two classics.\nOn The Road ... Przez Polsk\u0119 z Richardem Greenhillem: 4 najlepsze momenty w historii Festiwalu Polskich Film\u00f3w KinotekaDla brytyjskich mi\u0142o\u015bnik\u00f3w polskiej kultury wiosna kojarzy si\u0119 z jednym: Festiwalem Polskich Film\u00f3w Kinoteka. Kinoteka odbywa si\u0119 corocznie w Londynie i wybranych innych miastach Wielkiej Brytanii ju\u017c od 16 lat [17.edycja w 2019 roku. przyp.t\u0142um.]. Pierwsza ods\u0142ona festiwalu si\u0119ga czas\u00f3w przed wst\u0105pieniem Polski do Unii Europejskiej, kiedy by\u0142em naiwnym uczniem bez kieszonkowego na kino, nie znaj\u0105cym polskich film\u00f3w. Nie musz\u0119 dodawa\u0107, \u017ce nie mog\u0119 powiedzie\u0107 wiele o pocz\u0105tkach Kinoteki. Mog\u0119 jednak poprowadzi\u0107 Ci\u0119 przez moje ulubione wydarzenia festiwalowe z ostatnich kilku lat.1) Polska Klasyka Animacji (15. Kinoteka, 2017 rok)Kinoteka jest dumna z historii wsp\u00f3\u0142pracy z muzykami, wyst\u0119puj\u0105cymi podczas gal zamkni\u0119cia festiwalu. Fina\u0142 Kinoteki w 2017 roku r\u00f3wnie\u017c nie zawi\u00f3d\u0142. Przed Kinotek\u0105 2017 kojarzy\u0142em British Sea Power ze stosunkowo nudnym stylem indie rocka (po rozmowie z kilkoma fanami, zrozumia\u0142em, \u017ce by\u0142em w b\u0142\u0119dzie). Na pocz\u0105tku by\u0142em zaskoczony, gdy odkry\u0142em \u017ce sekstet instrumentalny ma wykona\u0107 na festiwalu muzyk\u0119 do Polskiej Klasy Animacji na \u017cywo, ale ich wyst\u0119p przer\u00f3s\u0142 moje oczekiwania. Wybrane filmy stanowi\u0142y zwi\u0119z\u0142y przegl\u0105d polskich animacji wytyczaj\u0105cych nowy kierunek gatunku, zaczynaj\u0105c od zemsty podczas obiadu w A Banquet (Zofia Oraczewska, 1976) po hipnotyzuj\u0105co \u201czaludnione\u201d mieszkanie w nagrodzonej Oscarem produkcji Tango (Zbigniew Rybczy\u0144ski, 1980).Moimi dwiema ulubionymi propozycjami by\u0142y numery otwieraj\u0105ce i zamykaj\u0105ce wydarzenie. Droga (Miros\u0142aw Kijowicz, 1971) przedstawia potencjalny egzystencjalny koszmar, w kt\u00f3rej podzielona jednostka nie jest w stanie si\u0119 odbudowa\u0107. Interpretacja British Sea Power w zabawny spos\u00f3b przypomina, \u017ce nie nale\u017cy zbyt powa\u017cnie traktowa\u0107 ma\u0142ych wybor\u00f3w. The Roll Call (Ryszard Czekela, 1970) to zupe\u0142nie inny rodzaj filmu, kt\u00f3ry umiej\u0119tnie portretuje zwierz\u0119c\u0105 brutalno\u015b\u0107 Holokaustu. Oryginalna animacja pozbawiona jest muzyki, ale tw\u00f3rcy British Sea Power stworzyli niesamowit\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105, adekwatn\u0105 do tematyki filmu.2) Retrospektywa Agnieszki Holland (14. Kinoteka, 2016 rok)\u2028\u2028Kinoteka 2016 wyr\u00f3\u017cnia\u0142a si\u0119 m.in. potr\u00f3jn\u0105 retrospektyw\u0105 Jerzego Skolimowskiego, Andrzeja \u017bu\u0142awskiego i Agnieszki Holland. Jako \u017ce jestem osob\u0105 angloj\u0119zyczn\u0105, Holland zajmuje dla mnie szczeg\u00f3lne miejsce w\u015br\u00f3d tych trzech re\u017cyser\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci, je\u015bli kiedykolwiek widzia\u0142e\u015b takie seriale telewizyjne jak Prawo ulicy i House of Cards, mo\u017cesz po prostu czu\u0107 niewyt\u0142umaczalne uwielbienie do jej prac, bowiem Agnieszka Holland re\u017cyserowa\u0142a odcinki obu. Holland jest p\u0142odn\u0105 tw\u00f3rczyni\u0105, z wieloma polskimi scenariuszami, filmami i sta\u0142\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z HBO i zagranicznymi oraz angloj\u0119zycznymi produkcjami Netflixa na koncie. Kinoteka 2016 da\u0142a doskona\u0142y smak jej szerokiej i zr\u00f3\u017cnicowanej palety tw\u00f3rczo\u015bci filmowej.Moim zdaniem, trzy seanse wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 na tle innych w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny. Pierwszym z nich by\u0142 film fantasy Tajemniczy Ogr\u00f3d z 1993 roku, mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce widzia\u0142em go ju\u017c jako dziecko, tylko \u017ce wtedy nie mia\u0142em nawet poj\u0119cia, \u017ce ma on co\u015b wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105 - do momentu, w kt\u00f3rym pojawi\u0142 si\u0119 on w programie Kinoteki. Kolejnym by\u0142 Treme, produkcja HBO opowiadaj\u0105ca o spo\u0142eczno\u015bciach pochodz\u0105cych z dzielnic Nowego Orleanu, porzuconych po uderzeniu huraganu Katrina. Ponownie, ta seria ma niewiele wsp\u00f3lnego z Polsk\u0105, poza faktem \u017ce Holland zasiad\u0142a w fotelu re\u017cysera debiutanckiego odcinka, kt\u00f3ry zosta\u0142 pokazany na festiwalu. Dla mnie Treme pokazuje konsekwentne zaanga\u017cowanie Holland w wybieranie projekt\u00f3w, kt\u00f3re przedstawiaj\u0105 ludzk\u0105 solidarno\u015b\u0107 w najlepszym wydaniu. Jest to r\u00f3wnie\u017c widoczne w ostatnim seansie wyr\u00f3\u017cnionym przeze mnie - W ciemno\u015bci (2011). Ten polsko-j\u0119zyczny film ujawni\u0142 mi zar\u00f3wno istnienie Lwowa jako mi\u0119dzywojennego polskiego miasta (obecnie jest cz\u0119\u015bci\u0105 Ukrainy) oraz ukaza\u0142 znaczne wysi\u0142ki Polak\u00f3w na rzecz schronienia \u017byd\u00f3w podczas Holocaustu, pomimo ryzyka kary \u015bmierci narzuconego przez nazist\u00f3w.3) Plakaty Krzysztofa Kie\u015blowskiego (10. Kinoteka, 2012 rok)\u2028\u2028Kinoteka 2012 by\u0142a wyj\u0105tkow\u0105 edycj\u0105 festiwalu, podkre\u015blaj\u0105c\u0105 m.in. silny wp\u0142yw kultury polskiej na wielu tw\u00f3rc\u00f3w brytyjskich. Na d\u0142ugo przed tym, jak Johnny Greenwood z Radiohead skomponowa\u0142 nominowan\u0105 do Oskara \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 dla Paula Thomasa Andersona, wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z awangardowym klasykiem Krzysztofem Pendereckim w\u0142a\u015bnie podczas Kinoteki. Na festiwalu pojawili si\u0119 r\u00f3wnie\u017c moi ulubieni brytyjscy re\u017cyserzy film\u00f3w niezale\u017cnych, Mike Leigh i Ken Loach, wybieraj\u0105c swoje ulubione polskie filmy (Kr\u00f3tki film o zabijaniu Krzysztofa Kie\u015blowskiego oraz Popi\u00f3\u0142 i diament Andrzeja Wajdy).Moim faworytem jest zdecydowanie wystawa plakat\u00f3w filmowych z Dekalogu Krzysztofa Kie\u015blowskiego (1989). Dekalog to pionierski 10-cz\u0119\u015bciowy serial telewizyjny, w kt\u00f3rym ka\u017cdy odcinek jest inspirowany jednym z dziesi\u0119ciu przykaza\u0144 Starego Testamentu. Do fan\u00f3w tej serii produkcji zalicza si\u0119 m.in. Stanleya Kubricka i Rogera Eberta. Uwa\u017ca si\u0119, \u017ce serial ten wp\u0142yn\u0105\u0142 na powstanie \u201cmedytacyjnych\u201d dramat\u00f3w w stylu HBO takich jak Prawo ulicy czy Rodzina Soprano. Wystawa plakat\u00f3w z Dekalogu by\u0142a przypomnieniem wyrazistego komentarza spo\u0142ecznego widocznego w serialu oraz porywaj\u0105cego pi\u0119kna polskich plakat\u00f3w filmowych. Moim osobistym faworytem by\u0142 projekt Andrzeja P\u0105gowskiego Kr\u00f3tki film o mi\u0142o\u015bci ( z Dekalogu sz\u00f3stego). Idealnie podsumowuje on odcinek oraz odczuwalny w nim postrach m\u0142odego po\u017c\u0105dania, do tego wykonany z ol\u015bniewaj\u0105cym talentem.4) Retrospektywa Andrzeja Wajdy (15. Kinoteka, 2017 rok)\u2028\u2028Podczas Kinoteki nie zabrak\u0142o okazji by zaprezentowa\u0107 filmy jednego z najbardziej p\u0142odnych re\u017cyser\u00f3w w Polsce, Andrzeja Wajdy. Mistrz polskiego ekranu zmar\u0142 w pa\u017adzierniku 2016 r., a Kinoteka 2017 odda\u0142a ho\u0142d jego spu\u015bci\u017anie w szerokiej retrospektywie. Wydarzenie to by\u0142o dla mnie szczeg\u00f3lnie ekscytuj\u0105ce. Po raz pierwszy ogl\u0105da\u0142em Wajd\u0119 - dwa antyautorytarne klasyki Cz\u0142owiek z marmuru (1976) i Cz\u0142owiek ze stali (1981) podczas lotu trans-kontynentalnego (jeden z bonus\u00f3w do latania z polskimi liniami lotniczymi LOT). Zosta\u0142em wr\u0119cz \u201czdmuchni\u0119ty\u201d jego umiej\u0119tno\u015bci\u0105 stylowego prezentowania polskich walk politycznych w przyst\u0119pny i zabawny spos\u00f3b.Filmy Wajdy pojawia\u0142y si\u0119 na ka\u017cdym kroku podczas Kinoteki 2017. Dwa wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie. Popi\u00f3\u0142 i diament (1958) opowiada histori\u0119 \u017co\u0142nierza Polskiej Armii Krajowej, kt\u00f3ry dostaje zlecenie zamordowania komisarza komunistycznego - tak, jak dzia\u0142o si\u0119 po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej. W filmie pojawiaj\u0105 si\u0119 osza\u0142amiaj\u0105ce dialogi maj\u0105ce pod\u0142o\u017ce filozoficzne nad zleconym obowi\u0105zkiem zamordowania cz\u0142owieka i nowonarodzonymi moralno\u015bciami. Natomiast Niewinni czarodzieje (1960) to absolutnie wzruszaj\u0105ca historia mi\u0142osna z siln\u0105 postaci\u0105 g\u0142\u00f3wnej bohaterki i inteligentnym mi\u0142osnym dialogiem. W przeciwie\u0144stwie do Popio\u0142u i Diamentu ten film pokaza\u0142 mi Warszaw\u0119, o kt\u00f3rej istnieniu nigdy nie wiedzia\u0142em, w kt\u00f3rej m\u0142odzi grali w zespo\u0142ach jazzowych i udawali si\u0119 na wieczorne drinki. Wajda podziwiany jest m.in. przez Francisa Forda Coppol\u0119 i Martina Scorsese\u2019a - je\u015bli chcesz wiedzie\u0107 dlaczego, obejrzyj te dwie klasyki.17. edycja Festiwalu Kinoteka odb\u0119dzie si\u0119 w kwietniu 2019 rokuwww.kinoteka.org.ukRichard Greenhill jest mieszkaj\u0105cym w Warszawie freelancerem. Pisze o kulturze, zdrowiu i seksie. Wi\u0119cej tekst\u00f3w bloga Richarda Greenhilla o Polsce z okazji #PL100: www.polishculture.org.uk\/events[T\u0142umaczy\u0142a z j.angielskiego Monika Dalach, redakcja: Amelia Suchcicka i Agnieszka Ciep\u0142ucha]"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#primaryimage","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","contentUrl":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-content\/uploads\/sites\/23\/2020\/01\/csm_Screen_Shot_2018-03-21_at_15.15.30_55fd764d0f.png","width":400,"height":274},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/2018\/03\/23\/pl100-blog-vol-2\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"#PL100 BLOG Vol.2"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#website","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/","name":"Instytut Polski w Londynie","description":"Instytuty Polskie","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/53963c4c768e79692e296cb2619bf9f9","name":"ochamanskij","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/#\/schema\/person\/image\/","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b2ff67cc6eab38d2d3a7c1c5d354ef25?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b2ff67cc6eab38d2d3a7c1c5d354ef25?s=96&d=mm&r=g","caption":"ochamanskij"},"url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/author\/ochamanskij\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/663","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/users\/80"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=663"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/663\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1782,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/663\/revisions\/1782"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/media\/664"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/london\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}