{"id":9124,"date":"2020-11-27T09:10:10","date_gmt":"2020-11-27T08:10:10","guid":{"rendered":"https:\/\/instytutpolski.pl\/minsk\/?p=9124"},"modified":"2020-12-08T07:31:53","modified_gmt":"2020-12-08T06:31:53","slug":"gniazdo-wystawa-z-okazji-140-rocznicy-urodzin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/instytutpolski.pl\/minsk\/pl\/2020\/11\/27\/gniazdo-wystawa-z-okazji-140-rocznicy-urodzin\/","title":{"rendered":"„GNIAZDO” – wystawa fotograficzna z okazji 150. rocznicy urodzin Ferdynanda Ruszczyca"},"content":{"rendered":"\n

   Ferdynand Ruszczyc<\/strong> (10.12.1870\u201430.10.1936) jeden z najwybitniejszych tw\u00f3rc\u00f3w okresu M\u0142odej Polski reprezentuj\u0105cy symbolistyczny nurt sztuki modernizmu. Urodzony w 1870 roku w Bohdanowie, zmar\u0142 w 1936 roku tam\u017ce.
   Pr\u00f3cz malarstwa uprawia\u0142 grafik\u0119 oryginaln\u0105 i u\u017cytkow\u0105, zajmowa\u0142 si\u0119 sztuk\u0105 ksi\u0105\u017cki i scenografi\u0105, animowa\u0142 i wsp\u00f3\u0142organizowa\u0142 \u017cycie kulturalne Wilna. Od 1890 studiowa\u0142 prawo na uniwersytecie w Petersburgu; edukacj\u0119 artystyczn\u0105 zdoby\u0142 w latach 1892-1897 w tamtejszej Akademii Sztuk Pi\u0119knych pod kierunkiem I. Szyszkina i A. Kuind\u017ciego.
   W 1898 odby\u0142 podr\u00f3\u017c poprzez kraje Europy, zwiedzaj\u0105c Berlin, Koloni\u0119, Pary\u017c, Dunkierk\u0119, Ostend\u0119, Bruksel\u0119, Bazyle\u0119, Lucern\u0119, Lugano, Mediolan, Wenecj\u0119 i Wiede\u0144. Po powrocie do kraju osiad\u0142 w rodzinnym Bohdanowie.
   W 1900 wst\u0105pi\u0142 do Towarzystwa Artyst\u00f3w Polskich „Sztuka”, z kt\u00f3rym regularnie wystawia\u0142. Swe prace prezentowa\u0142 te\u017c na dorocznych ekspozycjach adept\u00f3w Akademii Petersburskiej (do 1900), oraz w warszawskim Towarzystwie Zach\u0119ty Sztuk Pi\u0119knych (od 1899). W sp\u0119dzonych w Warszawie latach 1904-1907 wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 – wraz z Kazimierzem Stabrowskim, Xawerym Dunikowskim, Konradem Krzy\u017canowskim i Karolem Tichym – organizacyjne podwaliny Szko\u0142y Sztuk Pi\u0119knych, w kt\u00f3rej obj\u0105\u0142 posad\u0119 profesora. W roku akademickim 1907\/1908 prowadzi\u0142 katedr\u0119 pejza\u017cu w krakowskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych.
   W 1908 urz\u0105dzi\u0142 wraz z J\u00f3zefem Mehofferem wielk\u0105 prezentacj\u0119 polskiej sztuki w Wiedniu. Po osiedleniu si\u0119 w tym\u017ce roku w Wilnie, porzuci\u0142 ca\u0142kowicie malarstwo na rzecz intensywnej dzia\u0142alno\u015bci pedagogicznej i organizacyjnej; zainicjowa\u0142 szereg istotnych dla kultury artystycznej Wilna wydarze\u0144. Uprawia\u0142 grafik\u0119 u\u017cytkow\u0105, projektowa\u0142 plakaty, szat\u0119 graficzn\u0105 czasopism i ksi\u0105\u017cek oraz kostiumy teatralne. Wni\u00f3s\u0142 istotny wk\u0142ad w odrodzenie miejscowego teatru; inscenizowa\u0142 „Lill\u0119 Wened\u0119” S\u0142owackiego (1909), „Orl\u0105tko” Rostanda (1912), „Warszawiank\u0119” Wyspia\u0144skiego (1913), „Cyda” Corneille’a (1924) i „Noc listopadow\u0105” Wyspia\u0144skiego (1930).
   Bra\u0142 udzia\u0142 w pracach komisji konserwatorskich oraz w obradach Komitetu Budowy Pomnika Adama Mickiewicza w Wilnie. Publikowa\u0142 artyku\u0142y na temat zabytk\u00f3w Wile\u0144szczyzny. W okresie 1918-1919 przyczyni\u0142 si\u0119 do ukonstytuowania Wydzia\u0142u Sztuk Pi\u0119knych na Uniwersytecie Stefana Batorego, gdzie powierzono mu obowi\u0105zki pierwszego dziekana. Czytaj wi\u0119cej na CULTURE.PL – Tw\u00f3rcy<\/strong><\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\t\t