{"id":3025,"date":"2025-11-27T13:00:55","date_gmt":"2025-11-27T12:00:55","guid":{"rendered":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/?p=3025"},"modified":"2025-11-27T13:00:57","modified_gmt":"2025-11-27T12:00:57","slug":"kutaisi-4000-lat-historii-miasta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/","title":{"rendered":"Kutaisi &#8211; 4000 lat historii miasta."},"content":{"rendered":"\n<p>W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola.<\/p>\n\n\n\n<p>Stanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni manganu.<\/p>\n\n\n\n<p>Wielowarstwowe stanowisko w Zeda Simoneti zosta\u0142o po raz pierwszy udokumentowane w lipcu 2020 roku po prywatnym zg\u0142oszeniu, a szerzej przebadane wiosn\u0105 2024 roku. Bogate warstwy kulturowe, si\u0119gaj\u0105ce prawie 3 metr\u00f3w mi\u0105\u017cszo\u015bci, zosta\u0142y ju\u017c wcze\u015bniej cz\u0119\u015bciowo ods\u0142oni\u0119te przez ci\u0119\u017cki sprz\u0119t kopalniany i obecnie stopniowo ulegaj\u0105 erozji. Materia\u0142 wyp\u0142ukiwany ze stoku zawiera znaleziska pochodz\u0105ce z okresu rzymskiego, hellenistycznego\/klasycznego i wczesnoantycznego, a tak\u017ce z p\u00f3\u017anej epoki br\u0105zu i wczesnej epoki \u017celaza, a nawet prawdopodobnie starsze, datowane na 1. po\u0142. II tysi\u0105clecia p.n.e. Z tego wzgl\u0119du Narodowa Agencja Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o obj\u0119ciu tego obszaru ochron\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Podczas pierwszego sezonu regularnych wykopalisk gruzi\u0144sko-polski zesp\u00f3\u0142 odkry\u0142 dwa poch\u00f3wki. Jeden z nich by\u0142 grobem jamowym, wcze\u015bniej uszkodzonym przez lokalne prace g\u00f3rnicze. Drugi by\u0142 wyj\u0105tkowy: podw\u00f3jny poch\u00f3wek w du\u017cym pitosie (kwewri), kt\u00f3ry zosta\u0142 wt\u00f3rnie wykorzystany jako trumna. Otw\u00f3r naczynia zamkni\u0119to przyci\u0119t\u0105 kamienn\u0105 p\u0142yt\u0105. Wewn\u0105trz, opr\u00f3cz szcz\u0105tk\u00f3w ludzkich, znaleziono dwa naczynia (jedno malowane), par\u0119 zdobionych pier\u015bcieni z br\u0105zu, dwa dzwoneczki z br\u0105zu z \u017celaznymi sercami, liczne paciorki wok\u00f3\u0142 szyi, rowkowany guzik z br\u0105zu przy ramieniu oraz zdobion\u0105 br\u0105zow\u0105 bransolet\u0119 na prawej r\u0119ce. Charakterystyczny \u017celazny n\u00f3\u017c\/sztylet z zakrzywionym ostrzem o d\u0142ugo\u015bci niemal 30 cm r\u00f3wnie\u017c nale\u017ca\u0142 do wyposa\u017cenia grobowego; trzpie\u0144 by\u0142 prosty, z zachowanymi \u015bladami drewnianej r\u0119koje\u015bci mocowanej \u017celaznymi nitami. W\u015br\u00f3d przedmiot\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 tak\u017ce \u017celazna szpila i mocno zniszczona bransoleta z \u017celaza, prawdopodobnie nale\u017c\u0105ca do pierwszej osoby pochowanej w kwewri, kt\u00f3rej szcz\u0105tki zosta\u0142y przesuni\u0119te, by zrobi\u0107 miejsce dla drugiego poch\u00f3wku. Oba groby datowane s\u0105 na I\u2013II wiek n.e.<\/p>\n\n\n\n<p>Poza poch\u00f3wkami archeolodzy ods\u0142onili ponad cztery metry nawarstwie\u0144 archeologicznych. Bezpo\u015brednio pod powierzchni\u0105 ziemi odkryto malowan\u0105 ceramik\u0119 w stylu kartlijskim, charakterystyczn\u0105 dla prze\u0142omu I w. p.n.e. \/ I w. n.e., a pod ni\u0105 \u2014 czarn\u0105 ceramik\u0119 z ornamentem rytym i wycinanym, datowan\u0105 na III\u2013I w. p.n.e. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 materia\u0142u pochodzi jednak z okresu VI\u2013III w. p.n.e., z najbli\u017cszymi analogiami w Vani (okresy Vani II i Vani III). W tej samej warstwie stratygraficznej zidentyfikowano fragmenty dw\u00f3ch mur\u00f3w z du\u017cych blok\u00f3w wapiennych, u\u0142o\u017conych na sucho, tworz\u0105cych naro\u017cnik budowli.<\/p>\n\n\n\n<p>W ni\u017cszych warstwach natrafiono na fragmenty ceramiki datowanej na wczesn\u0105 epok\u0119 \u017celaza. Co ciekawe, zesp\u00f3\u0142 ten obejmuje zar\u00f3wno ceramik\u0119 typu kolchidzkiego, jak i formy typowe dla wschodniej Gruzji.<\/p>\n\n\n\n<p>Podczas sezonu 2025 kontynuowano eksploracj\u0119 tych warstw, potwierdzaj\u0105c bogate warstwy wczesnoantyczne i klasyczne. Odkryto r\u00f3wnie\u017c pozosta\u0142o\u015bci kolejnej kamiennej struktury. Wst\u0119pne wyniki sugeruj\u0105, \u017ce zesp\u00f3\u0142 gruzi\u0144sko-polski ma do czynienia z osad\u0105 tarasow\u0105, rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 na po\u0142udniowym stoku g\u00f3ry Unagira, u\u017cytkowan\u0105 co najmniej od wczesnej epoki \u017celaza po okres klasyczny.<\/p>\n\n\n\n<p>Dodatkowo, badania powierzchniowe na stanowisku ujawni\u0142y dalsze materia\u0142y i skupiska artefakt\u00f3w, wskazuj\u0105ce na d\u0142ugotrwa\u0142e i intensywne zasiedlenie tego obszaru. W\u015br\u00f3d znalezisk znalaz\u0142y si\u0119 kamienny ambos \u2013 specjalistyczne narz\u0119dzie u\u017cywane do kruszenia rudy przed wytapianiem w tyglach\u2013 oraz ma\u0142a kamienna forma odlewnicza. Znaleziska te dowodz\u0105, \u017ce produkcja metalurgiczna odbywa\u0142a si\u0119 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie lub na terenie samej osady.<\/p>\n\n\n\n<p>Badania finansowane s\u0105 przez Gmin\u0119 Terjola oraz Centrum Krukowskiego, a kieruj\u0105 nimi prof. Roland Isakadze, dyrektor Muzeum Historyczno-Architektonicznego w Kutaisi (cz\u0119\u015b\u0107 Narodowej Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji), oraz dr Jacek Hamburg, dyrektor Centrum Krukowskiego. W pracach uczestnicz\u0105 r\u00f3wnie\u017c badacze z Pa\u0144stwowego Muzeum Historycznego im. Niko Berdzeniszwilego w Kutaisi i Gruzi\u0144skiego Muzeum Narodowego w Tbilisi. W badaniach terenowych brali udzia\u0142 tak\u017ce studenci Pa\u0144stwowego Uniwersytetu im. Akakiego Cereteli w Kutaisi (ATSU). Partnerem projektu jest Instytut Polski w Tbilisi.<\/p>\n\n\n\n<p>Opracowa\u0142: dr Jacek Hamburg<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola. Stanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":207,"featured_media":3006,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[52,81,71],"tags":[268,266,283],"class_list":["post-3025","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-aktualnosci","category-historia-pl","category-wydarzenia","tag-archeologia","tag-misjaarcheologiczna","tag-zloteruno"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v24.6 - https:\/\/yoast.com\/wordpress\/plugins\/seo\/ -->\n<title>Kutaisi - 4000 lat historii miasta. - Instytut Polski w Tbilisi<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Kutaisi - 4000 lat historii miasta. - Instytut Polski w Tbilisi\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola. Stanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni [&hellip;]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Instytut Polski w Tbilisi\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2025-11-27T12:00:55+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2025-11-27T12:00:57+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"940\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"788\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/png\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"szymanskaa\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Napisane przez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"szymanskaa\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Szacowany czas czytania\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"4 minuty\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"event\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/\",\"name\":\"Kutaisi - 4000 lat historii miasta.\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#primaryimage\"},\"image\":[\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP-300x251.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\",\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\"],\"thumbnailUrl\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\",\"datePublished\":\"2025-11-27T12:00:55+02:00\",\"dateModified\":\"2025-11-27T12:00:57+02:00\",\"author\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/27489bc2b7e090eebb725958bb700dee\"},\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/\"]}],\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"startDate\":\"2025-11-03\",\"endDate\":\"2025-11-03\",\"eventStatus\":\"EventScheduled\",\"eventAttendanceMode\":\"OfflineEventAttendanceMode\",\"location\":{\"@type\":\"place\",\"name\":\"\",\"address\":\"\",\"geo\":{\"@type\":\"GeoCoordinates\",\"latitude\":\"\",\"longitude\":\"\"}},\"description\":\"W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola.\\nStanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni manganu.\\nWielowarstwowe stanowisko w Zeda Simoneti zosta\u0142o po raz pierwszy udokumentowane w lipcu 2020 roku po prywatnym zg\u0142oszeniu, a szerzej przebadane wiosn\u0105 2024 roku. Bogate warstwy kulturowe, si\u0119gaj\u0105ce prawie 3 metr\u00f3w mi\u0105\u017cszo\u015bci, zosta\u0142y ju\u017c wcze\u015bniej cz\u0119\u015bciowo ods\u0142oni\u0119te przez ci\u0119\u017cki sprz\u0119t kopalniany i obecnie stopniowo ulegaj\u0105 erozji. Materia\u0142 wyp\u0142ukiwany ze stoku zawiera znaleziska pochodz\u0105ce z okresu rzymskiego, hellenistycznego\/klasycznego i wczesnoantycznego, a tak\u017ce z p\u00f3\u017anej epoki br\u0105zu i wczesnej epoki \u017celaza, a nawet prawdopodobnie starsze, datowane na 1. po\u0142. II tysi\u0105clecia p.n.e. Z tego wzgl\u0119du Narodowa Agencja Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o obj\u0119ciu tego obszaru ochron\u0105.\\nPodczas pierwszego sezonu regularnych wykopalisk gruzi\u0144sko-polski zesp\u00f3\u0142 odkry\u0142 dwa poch\u00f3wki. Jeden z nich by\u0142 grobem jamowym, wcze\u015bniej uszkodzonym przez lokalne prace g\u00f3rnicze. Drugi by\u0142 wyj\u0105tkowy: podw\u00f3jny poch\u00f3wek w du\u017cym pitosie (kwewri), kt\u00f3ry zosta\u0142 wt\u00f3rnie wykorzystany jako trumna. Otw\u00f3r naczynia zamkni\u0119to przyci\u0119t\u0105 kamienn\u0105 p\u0142yt\u0105. Wewn\u0105trz, opr\u00f3cz szcz\u0105tk\u00f3w ludzkich, znaleziono dwa naczynia (jedno malowane), par\u0119 zdobionych pier\u015bcieni z br\u0105zu, dwa dzwoneczki z br\u0105zu z \u017celaznymi sercami, liczne paciorki wok\u00f3\u0142 szyi, rowkowany guzik z br\u0105zu przy ramieniu oraz zdobion\u0105 br\u0105zow\u0105 bransolet\u0119 na prawej r\u0119ce. Charakterystyczny \u017celazny n\u00f3\u017c\/sztylet z zakrzywionym ostrzem o d\u0142ugo\u015bci niemal 30 cm r\u00f3wnie\u017c nale\u017ca\u0142 do wyposa\u017cenia grobowego; trzpie\u0144 by\u0142 prosty, z zachowanymi \u015bladami drewnianej r\u0119koje\u015bci mocowanej \u017celaznymi nitami. W\u015br\u00f3d przedmiot\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 tak\u017ce \u017celazna szpila i mocno zniszczona bransoleta z \u017celaza, prawdopodobnie nale\u017c\u0105ca do pierwszej osoby pochowanej w kwewri, kt\u00f3rej szcz\u0105tki zosta\u0142y przesuni\u0119te, by zrobi\u0107 miejsce dla drugiego poch\u00f3wku. Oba groby datowane s\u0105 na I\u2013II wiek n.e.\\nPoza poch\u00f3wkami archeolodzy ods\u0142onili ponad cztery metry nawarstwie\u0144 archeologicznych. Bezpo\u015brednio pod powierzchni\u0105 ziemi odkryto malowan\u0105 ceramik\u0119 w stylu kartlijskim, charakterystyczn\u0105 dla prze\u0142omu I w. p.n.e. \/ I w. n.e., a pod ni\u0105 \u2014 czarn\u0105 ceramik\u0119 z ornamentem rytym i wycinanym, datowan\u0105 na III\u2013I w. p.n.e. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 materia\u0142u pochodzi jednak z okresu VI\u2013III w. p.n.e., z najbli\u017cszymi analogiami w Vani (okresy Vani II i Vani III). W tej samej warstwie stratygraficznej zidentyfikowano fragmenty dw\u00f3ch mur\u00f3w z du\u017cych blok\u00f3w wapiennych, u\u0142o\u017conych na sucho, tworz\u0105cych naro\u017cnik budowli.\\nW ni\u017cszych warstwach natrafiono na fragmenty ceramiki datowanej na wczesn\u0105 epok\u0119 \u017celaza. Co ciekawe, zesp\u00f3\u0142 ten obejmuje zar\u00f3wno ceramik\u0119 typu kolchidzkiego, jak i formy typowe dla wschodniej Gruzji.\\nPodczas sezonu 2025 kontynuowano eksploracj\u0119 tych warstw, potwierdzaj\u0105c bogate warstwy wczesnoantyczne i klasyczne. Odkryto r\u00f3wnie\u017c pozosta\u0142o\u015bci kolejnej kamiennej struktury. Wst\u0119pne wyniki sugeruj\u0105, \u017ce zesp\u00f3\u0142 gruzi\u0144sko-polski ma do czynienia z osad\u0105 tarasow\u0105, rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 na po\u0142udniowym stoku g\u00f3ry Unagira, u\u017cytkowan\u0105 co najmniej od wczesnej epoki \u017celaza po okres klasyczny.\\nDodatkowo, badania powierzchniowe na stanowisku ujawni\u0142y dalsze materia\u0142y i skupiska artefakt\u00f3w, wskazuj\u0105ce na d\u0142ugotrwa\u0142e i intensywne zasiedlenie tego obszaru. W\u015br\u00f3d znalezisk znalaz\u0142y si\u0119 kamienny ambos \u2013 specjalistyczne narz\u0119dzie u\u017cywane do kruszenia rudy przed wytapianiem w tyglach\u2013 oraz ma\u0142a kamienna forma odlewnicza. Znaleziska te dowodz\u0105, \u017ce produkcja metalurgiczna odbywa\u0142a si\u0119 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie lub na terenie samej osady.\\nBadania finansowane s\u0105 przez Gmin\u0119 Terjola oraz Centrum Krukowskiego, a kieruj\u0105 nimi prof. Roland Isakadze, dyrektor Muzeum Historyczno-Architektonicznego w Kutaisi (cz\u0119\u015b\u0107 Narodowej Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji), oraz dr Jacek Hamburg, dyrektor Centrum Krukowskiego. W pracach uczestnicz\u0105 r\u00f3wnie\u017c badacze z Pa\u0144stwowego Muzeum Historycznego im. Niko Berdzeniszwilego w Kutaisi i Gruzi\u0144skiego Muzeum Narodowego w Tbilisi. W badaniach terenowych brali udzia\u0142 tak\u017ce studenci Pa\u0144stwowego Uniwersytetu im. Akakiego Cereteli w Kutaisi (ATSU). Partnerem projektu jest Instytut Polski w Tbilisi.\\nOpracowa\u0142: dr Jacek Hamburg\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\",\"contentUrl\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png\",\"width\":940,\"height\":788},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Kutaisi &#8211; 4000 lat historii miasta.\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#website\",\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/\",\"name\":\"Instytut Polski w Tbilisi\",\"description\":\"Kolejna witryna sieci &#8222;Instytuty Polskie&#8221;\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/27489bc2b7e090eebb725958bb700dee\",\"name\":\"szymanskaa\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"@id\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/image\/\",\"url\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/bf5cef96de24d3f4f8db813c1904f707?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/bf5cef96de24d3f4f8db813c1904f707?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"szymanskaa\"},\"url\":\"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/author\/szymanskaa\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Kutaisi - 4000 lat historii miasta. - Instytut Polski w Tbilisi","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/","og_locale":"pl_PL","og_type":"article","og_title":"Kutaisi - 4000 lat historii miasta. - Instytut Polski w Tbilisi","og_description":"W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola. Stanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni [&hellip;]","og_url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/","og_site_name":"Instytut Polski w Tbilisi","article_published_time":"2025-11-27T12:00:55+00:00","article_modified_time":"2025-11-27T12:00:57+00:00","og_image":[{"width":940,"height":788,"url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","type":"image\/png"}],"author":"szymanskaa","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Napisane przez":"szymanskaa","Szacowany czas czytania":"4 minuty"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"event","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/","name":"Kutaisi - 4000 lat historii miasta.","isPartOf":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#primaryimage"},"image":["https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP-300x251.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png"],"thumbnailUrl":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","datePublished":"2025-11-27T12:00:55+02:00","dateModified":"2025-11-27T12:00:57+02:00","author":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/27489bc2b7e090eebb725958bb700dee"},"breadcrumb":{"@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#breadcrumb"},"inLanguage":"pl-PL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/"]}],"@context":"https:\/\/schema.org","startDate":"2025-11-03","endDate":"2025-11-03","eventStatus":"EventScheduled","eventAttendanceMode":"OfflineEventAttendanceMode","location":{"@type":"place","name":"","address":"","geo":{"@type":"GeoCoordinates","latitude":"","longitude":""}},"description":"W pa\u017adzierniku 2024 roku oraz we wrze\u015bniu 2025 roku przeprowadzono dwa sezony wykopalisk na stanowisku Zeda Simoneti w gminie Terjola.\nStanowisko to jest badane przez Gruzi\u0144sko-Polsk\u0105 Ekspedycj\u0119 Archeologiczn\u0105 w ramach projektu Kutaisi Archaeological Landscape Project, b\u0119d\u0105cego flagow\u0105 inicjatyw\u0105 Interdyscyplinarnego Centrum Badawczego im. Prof. Krukowskiego. Wykopaliska maj\u0105 charakter ratunkowy i prowadzone s\u0105 na terenie opuszczonej kopalni manganu.\nWielowarstwowe stanowisko w Zeda Simoneti zosta\u0142o po raz pierwszy udokumentowane w lipcu 2020 roku po prywatnym zg\u0142oszeniu, a szerzej przebadane wiosn\u0105 2024 roku. Bogate warstwy kulturowe, si\u0119gaj\u0105ce prawie 3 metr\u00f3w mi\u0105\u017cszo\u015bci, zosta\u0142y ju\u017c wcze\u015bniej cz\u0119\u015bciowo ods\u0142oni\u0119te przez ci\u0119\u017cki sprz\u0119t kopalniany i obecnie stopniowo ulegaj\u0105 erozji. Materia\u0142 wyp\u0142ukiwany ze stoku zawiera znaleziska pochodz\u0105ce z okresu rzymskiego, hellenistycznego\/klasycznego i wczesnoantycznego, a tak\u017ce z p\u00f3\u017anej epoki br\u0105zu i wczesnej epoki \u017celaza, a nawet prawdopodobnie starsze, datowane na 1. po\u0142. II tysi\u0105clecia p.n.e. Z tego wzgl\u0119du Narodowa Agencja Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o obj\u0119ciu tego obszaru ochron\u0105.\nPodczas pierwszego sezonu regularnych wykopalisk gruzi\u0144sko-polski zesp\u00f3\u0142 odkry\u0142 dwa poch\u00f3wki. Jeden z nich by\u0142 grobem jamowym, wcze\u015bniej uszkodzonym przez lokalne prace g\u00f3rnicze. Drugi by\u0142 wyj\u0105tkowy: podw\u00f3jny poch\u00f3wek w du\u017cym pitosie (kwewri), kt\u00f3ry zosta\u0142 wt\u00f3rnie wykorzystany jako trumna. Otw\u00f3r naczynia zamkni\u0119to przyci\u0119t\u0105 kamienn\u0105 p\u0142yt\u0105. Wewn\u0105trz, opr\u00f3cz szcz\u0105tk\u00f3w ludzkich, znaleziono dwa naczynia (jedno malowane), par\u0119 zdobionych pier\u015bcieni z br\u0105zu, dwa dzwoneczki z br\u0105zu z \u017celaznymi sercami, liczne paciorki wok\u00f3\u0142 szyi, rowkowany guzik z br\u0105zu przy ramieniu oraz zdobion\u0105 br\u0105zow\u0105 bransolet\u0119 na prawej r\u0119ce. Charakterystyczny \u017celazny n\u00f3\u017c\/sztylet z zakrzywionym ostrzem o d\u0142ugo\u015bci niemal 30 cm r\u00f3wnie\u017c nale\u017ca\u0142 do wyposa\u017cenia grobowego; trzpie\u0144 by\u0142 prosty, z zachowanymi \u015bladami drewnianej r\u0119koje\u015bci mocowanej \u017celaznymi nitami. W\u015br\u00f3d przedmiot\u00f3w znalaz\u0142a si\u0119 tak\u017ce \u017celazna szpila i mocno zniszczona bransoleta z \u017celaza, prawdopodobnie nale\u017c\u0105ca do pierwszej osoby pochowanej w kwewri, kt\u00f3rej szcz\u0105tki zosta\u0142y przesuni\u0119te, by zrobi\u0107 miejsce dla drugiego poch\u00f3wku. Oba groby datowane s\u0105 na I\u2013II wiek n.e.\nPoza poch\u00f3wkami archeolodzy ods\u0142onili ponad cztery metry nawarstwie\u0144 archeologicznych. Bezpo\u015brednio pod powierzchni\u0105 ziemi odkryto malowan\u0105 ceramik\u0119 w stylu kartlijskim, charakterystyczn\u0105 dla prze\u0142omu I w. p.n.e. \/ I w. n.e., a pod ni\u0105 \u2014 czarn\u0105 ceramik\u0119 z ornamentem rytym i wycinanym, datowan\u0105 na III\u2013I w. p.n.e. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 materia\u0142u pochodzi jednak z okresu VI\u2013III w. p.n.e., z najbli\u017cszymi analogiami w Vani (okresy Vani II i Vani III). W tej samej warstwie stratygraficznej zidentyfikowano fragmenty dw\u00f3ch mur\u00f3w z du\u017cych blok\u00f3w wapiennych, u\u0142o\u017conych na sucho, tworz\u0105cych naro\u017cnik budowli.\nW ni\u017cszych warstwach natrafiono na fragmenty ceramiki datowanej na wczesn\u0105 epok\u0119 \u017celaza. Co ciekawe, zesp\u00f3\u0142 ten obejmuje zar\u00f3wno ceramik\u0119 typu kolchidzkiego, jak i formy typowe dla wschodniej Gruzji.\nPodczas sezonu 2025 kontynuowano eksploracj\u0119 tych warstw, potwierdzaj\u0105c bogate warstwy wczesnoantyczne i klasyczne. Odkryto r\u00f3wnie\u017c pozosta\u0142o\u015bci kolejnej kamiennej struktury. Wst\u0119pne wyniki sugeruj\u0105, \u017ce zesp\u00f3\u0142 gruzi\u0144sko-polski ma do czynienia z osad\u0105 tarasow\u0105, rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 na po\u0142udniowym stoku g\u00f3ry Unagira, u\u017cytkowan\u0105 co najmniej od wczesnej epoki \u017celaza po okres klasyczny.\nDodatkowo, badania powierzchniowe na stanowisku ujawni\u0142y dalsze materia\u0142y i skupiska artefakt\u00f3w, wskazuj\u0105ce na d\u0142ugotrwa\u0142e i intensywne zasiedlenie tego obszaru. W\u015br\u00f3d znalezisk znalaz\u0142y si\u0119 kamienny ambos \u2013 specjalistyczne narz\u0119dzie u\u017cywane do kruszenia rudy przed wytapianiem w tyglach\u2013 oraz ma\u0142a kamienna forma odlewnicza. Znaleziska te dowodz\u0105, \u017ce produkcja metalurgiczna odbywa\u0142a si\u0119 w bezpo\u015brednim s\u0105siedztwie lub na terenie samej osady.\nBadania finansowane s\u0105 przez Gmin\u0119 Terjola oraz Centrum Krukowskiego, a kieruj\u0105 nimi prof. Roland Isakadze, dyrektor Muzeum Historyczno-Architektonicznego w Kutaisi (cz\u0119\u015b\u0107 Narodowej Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Gruzji), oraz dr Jacek Hamburg, dyrektor Centrum Krukowskiego. W pracach uczestnicz\u0105 r\u00f3wnie\u017c badacze z Pa\u0144stwowego Muzeum Historycznego im. Niko Berdzeniszwilego w Kutaisi i Gruzi\u0144skiego Muzeum Narodowego w Tbilisi. W badaniach terenowych brali udzia\u0142 tak\u017ce studenci Pa\u0144stwowego Uniwersytetu im. Akakiego Cereteli w Kutaisi (ATSU). Partnerem projektu jest Instytut Polski w Tbilisi.\nOpracowa\u0142: dr Jacek Hamburg"},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#primaryimage","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","contentUrl":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-content\/uploads\/sites\/27\/2025\/11\/dostronyIP.png","width":940,"height":788},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/pl\/2025\/11\/27\/kutaisi-4000-lat-historii-miasta\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Kutaisi &#8211; 4000 lat historii miasta."}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#website","url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/","name":"Instytut Polski w Tbilisi","description":"Kolejna witryna sieci &#8222;Instytuty Polskie&#8221;","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"pl-PL"},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/27489bc2b7e090eebb725958bb700dee","name":"szymanskaa","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"pl-PL","@id":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/#\/schema\/person\/image\/","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/bf5cef96de24d3f4f8db813c1904f707?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/bf5cef96de24d3f4f8db813c1904f707?s=96&d=mm&r=g","caption":"szymanskaa"},"url":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/author\/szymanskaa\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3025","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/users\/207"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3025"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3025\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3026,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3025\/revisions\/3026"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3006"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3025"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3025"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/instytutpolski.pl\/tbilisi\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3025"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}