BEGIN:VCALENDAR
PRODID://WordPress//Event-Post-V5.9.2//EN
VERSION:2.0
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
DTSTART:19700329T020000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=3
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:19701025T030000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=10
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
SUMMARY:„Sonarium”. Wystawa Huberta Dolinkiewicza i Marcina Piotrowicza w Kownie
UID:https://instytutpolski.pl/vilnius/pl/2026/04/20/sonarium-wystawa-huberta-dolinkiewicza-i-marcina-piotrowicza-w-kownie/
LOCATION:
DTSTAMP:20260417
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20260417
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20260621
DESCRIPTION:2026 04 23 – 2026 06 21
Kauno paveikslų galerija, Nacionalinio M. K. Čiurlionio dailės muziejaus
padalinys Kaune (K. Donelaičio g. 16, Kaunas)
23 kwietnia br. o godz. 18:00 zapraszamy na otwarcie nowej wystawy w
Galerii Obrazów Narodowego Muzeum M. K. Čiurlionisa w Kownie. Ekspozycja
polskich artystów Huberta Dolinkiewicza i Marcina Piotrowicza
„Sonarium” jest częścią cyklu wystaw „Platforma Młodych”.
„Sonarium” to wystawa eksplorująca fenomen synestezji – jedności
zmysłów, w której dźwięk przestaje być jedynie falą akustyczną, a
staje się materią wizualną. Ekspozycja wyrasta z głębokiego
przekonania, że granice między dyscyplinami sztuki są płynne, a obraz
może funkcjonować jako pełnoprawna partytura emocji i drgań.
Fundamentem ideowym wystawy jest twórczość M. K. Čiurlionisa, pioniera
abstrakcji, który jako jeden z pierwszych w historii sztuki nowoczesnej
podjął próbę systematycznej translacji muzyki na język malarski.
Przywołujemy jego koncepcję „architektoniki malarstwa”, w której
kolor i linia nie pełnią funkcji ilustracyjnej, lecz konstruują rytm i
harmonię tożsamą z kompozycją muzyczną. Prezentowane prace stają się
przestrzenią dialogu, w której fizyczna materia obrazu i rzeźby splata
się z wewnętrznym odczuwaniem drgań przez widza.
Ważnym punktem odniesienia jest tu również myśl Wassily’ego
Kandinsky’ego. Jego poszukiwania „brzmienia wewnętrznego” barw oraz
traktowanie płótna jako przestrzeni rezonansu duchowego znajdują
odzwierciedlenie w prezentowanych pracach. Artyści, podobnie jak
Kandinsky, poszukują ekwiwalentu dla dźwięku w czystej formie i barwie,
dążąc do wywołania u odbiorcy „wibracji duszy” poprzez
bezpośrednie oddziaływanie bodźców wizualnych.
Marcin Piotrowicz
Cykle grafik na papierze oraz pleksi stanowią precyzyjny zapis wizualny
zjawisk akustycznych, przekładając konkretne częstotliwości dźwiękowe
na uniwersalny język geometrii. Prace realizowane w technice akwatinty
przyjmują formę niemal mandalicznych kompozycji, które porządkują
matematyczny rygor fali dźwiękowej w estetyczną i medytacyjną
harmonię. Wykorzystanie pleksi jako nośnika wprowadza do tych realizacji
element przestrzenności, tworząc wielowarstwowe i świetlne struktury o
zmiennej dynamice. Przejrzystość materiału sprawia, że graficzna
notacja rytmu staje się formą efemeryczną, silnie angażującą widza w
proces projektowanej synestezji. Rzeźbiarskim rozwinięciem tych
poszukiwań są obiekty wykonane w technologii druku 3D oraz precyzyjne
odlewy z żywicy. Są to formy „zamrożonego dźwięku”, w których
niewidzialne drgania zostają zmaterializowane jako namacalne,
trójwymiarowe bryły o unikalnej, organicznej strukturze. Dzięki
zastosowaniu żywicy i nowoczesnych technik wytwórczych matematyczne
parametry fali akustycznej zyskują fizyczny ciężar oraz konkretną
fakturę. Całość prezentowanych prac tworzy spójny system
polisensoryczny, w którym abstrakcyjna matryca dźwięku ewoluuje od
płaskiej notacji na papierze do w pełni przestrzennego, dotykowego
obiektu.
Hubert Dolinkiewicz
Cykl „Pieśni” – realizowany w technice tempery żółtkowej na
deskach – przyjmuje formę tajemniczych, wizualnych partytur. Są to
rytmicznie konstruowane układy przedmiotów i form, budujące
autonomiczne, kontemplacyjne przestrzenie. Istotną inspiracją dla artysty
pozostają średniowieczne manuskrypty – ich ornamentalne bordiury,
rozbudowane inicjały oraz motyw niewielkich „okien”, w których
rozgrywają się sceny pejzażowe. Artysta adaptuje te struktury
kompozycyjne nie w celu cytatu czy stylizacji, lecz jako narzędzie
organizowania rytmu i narracji obrazu. Formalna dyscyplina staje się tu
sposobem wyrażania kwestii fundamentalnych: tajemnicy ludzkiego istnienia,
relacji człowieka z samym sobą, z innymi, z naturą oraz z wymiarem
Absolutu. Obraz funkcjonuje niczym zapis duchowej melodii – skupionej,
wyciszonej, lecz wewnętrznie pulsującej.
Z kolei cykl „Znaki” to rzeźbiarska kolekcja organicznych form
wykonanych w drewnie, nasyconych intensywną barwą. Stanowią one
wizualną emanację dźwięku – rodzaj przestrzennej improwizacji
inspirowanej otaczającą rzeczywistością. Każda forma jest jak
zmaterializowany impuls, ślad drgania, zapis energii. W przeciwieństwie
do kontemplacyjnego charakteru „Pieśni”, „Znaki” operują
bezpośredniością i ekspresją, wprowadzając w przestrzeń wystawy
element dynamicznego rezonansu.
Oba cykle łączy myślenie o obrazie i rzeźbie jako o nośnikach rytmu
– strukturach, które nie tyle przedstawiają dźwięk, ile go
ucieleśniają.
Dopełnieniem całości jest performance z użyciem lasera, realizowany
podczas wernisażu. Wykorzystany w nim laser, pobudzony częstotliwością
wibracji, tworzy w powietrzu dynamiczne struktury. To świetlny zapis
drgań, który w czasie rzeczywistym wizualizuje niewidzialną strukturę
dźwięku.
„Sonarium” to wielowymiarowa przestrzeń synestezji, w której autorzy
przekładają niewidzialne drgania akustyczne na namacalną materię
graficzną, malarską i rzeźbiarską. Łącząc rygor matematyczny z
duchową kontemplacją rytmu, wystawa tworzy spójny system
polisensoryczny, pozwalający odbiorcy doświadczyć fizycznej i duchowej
jedności dźwięku oraz formy.
Projekt dofinansowany przez Instytut Adama Mickiewicza w ramach programu
„Kultura Polska na Świecie”.
Partner projektu – Instytut Polski w Wilnie.
Udział w wydarzeniu w dn. 23 kwietnia br. jest bezpłatny, w pozostałe
dni zwiedzanie wystawy z biletem wstępu do muzeum.
Wydarzenie ma charakter publiczny i może być filmowane i fotografowane.
Uczestnicząc w wydarzeniu, wyrażają Państwo zgodę na bycie
uwiecznionymi na zdjęciach i nagraniach wideo, które mogą być
publicznie publikowane.”
END:VEVENT
END:VCALENDAR