Podwójna wystawa w Muzeum Sztuki w Ein Harod poświęcona jest dorobkowi Batii i Jehoszuy Grossbardów i ma na celu ponowne odczytanie twórczości dwojga artystów, którzy przez dziesięciolecia działali w poczuciu głębokiego związku zarówno z polską kulturą, z której się wywodzili, jak i z izraelskim krajobrazem, w otoczeniu którego się osiedlili. Urodzeni w Polsce w pierwszej dekadzie XX wieku, przybyli do Palestyny pod koniec lat 30., mieszkali i tworzyli w Hajfie, a w latach 50. byli współzałożycielami wioski artystów Ein Hod. Pracowali razem aż do swojej śmierci w latach 90., rozwijając niezależne i odmienne języki artystyczne.

Mimo uznania w lokalnym środowisku artystycznym, Batia i Jehoszua Grossbard pozostali w dużej mierze poza głównym nurtem sztuki izraelskiej. Nie należeli do żadnego określonego nurtu ani szkoły, a ich twórczość oscylowała między europejską tradycją a poszukiwaniem nowego, lokalnego języka wizualnego. Z tej pozycji — częściowej przynależności i jednoczesnego dystansu — narodziła się bogata twórczość osobista, oscylująca wokół pamięci, migracji, tożsamości, duchowości i krajobrazu.

W ramach wystawy w Ein Harod odbędzie się specjalne oprowadzanie po ekspozycji z jej kuratorem i badaczem sztuki współczesnej Awi Lubinem, który przedstawi polsko-izraelską interpretację twórczości Grossbardów. Patrząc na parę artystów przez pryzmat ich biografii i twórczości kurator wystawy opowie o mieszance kultury europejskiej z izraelskimi realiami, kwestiach wykorzenienia i zakorzenienia w obu kulturach oraz o wkładzie artystów pochodzenia polskiego w kształtowanie sztuki izraelskiej . Opowieść o Grossbardach uwzględni również narracje, które często pozostawały poza oficjalnym kanonem, a nadal rezonują w ich twórczości.

Zwiedzanie kuratorskie wystawy odbędzie się w 5 czerwca (piątek) o godzinie 11:00.

Rejestracja

Na zakończenie prezentacji ekspozycji na uczestników czekać będzie wyjątkowy poczęstunek – pierogi i polskie piwo, jako część głębszego doświadczenia kulturowego oraz połączenia sztuki, pamięci, migracji i smaków związanych z kulturą polską.

Wystawa Batii i Jehoshuy Grossbardów będzie dostępna do 3 października 2026 r.

Dodatowe informacje o wystawie

Batia Grossbard (1908–1995)

Urodziła się w Ostrowie Wielkopolskim. Studiowała malarstawo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, specjalizując się w technikach olejnych, akwareli i litografii. Podczas studiów poznała Jehoszuę Grossbarda, który później został jej mężem i partnerem artystycznym. Wyemigrowała do ówczesnej Palestyny w 1938 r. Jej twórczość łączy malarstwo i rzeźbę, charakteryzuje się poetyckim, intymnym językiem, skupionym na pamięci, obrazach wewnętrznych i emocjonalnych krajobrazach. Przez całą karierę prowadziła dialog między europejskim doświadczeniem a lokalną rzeczywistością Izraela.

Jehoszua Grossbard (1900–1992)

Urodził się w Serocku, na północ od Warszawy. W latach 20. studiował sztukę w Wilnie i Warszawie oraz należał do Związku Artystów Żydowskich w Polsce, działającego w dynamicznym środowisku artystycznym międzywojennej Europy. W 1939 roku wyemigrował do Palestyny, gdzie dołączył do swojej żony Batii, z którą zamieszkał w Hajfie. Był aktywnym członkiem kolonii artystów w Ein Hod, niedaleko Hajfy. Jego twórczość łączy poszukiwania formalne i abstrakcyjne z zainteresowaniem krajobrazem, materią i pamięcią kulturową, tworząc dialog między europejską tradycją a rodzącym się językiem sztuki izraelskiej.