Wystawa: Ukryte parametry

14. listopada 2026 – 5. Lutego 2027

Galeria Instytutu Polskiego w Düsseldorfie, Citadellstrasse 7, 40213 Düsseldorf

Kuratorka: Marta Lisok

Partner: Nów. Nowe Rzemiosło

Udział biorą:  P55 Mirrors (Beata Ludwin, Łukasz Wołek), Iza Tarasewicz, Anna Bera;,Huba (Jakub Ciemachowski, Piotr Kołakowski), Marek Wodzisławski, Agata Marchlewicz, Olga Micińska, Zinaida Tchelidze, Rest Studio (Dominika Gacka, Julia Piekarska), Olga Milczyńska / Wiesław Bartkowski, Jakub Święcicki, Anna Pohl /  Barbara Kubska, Paweł Szeibel 

Wystawa Ukryte parametry wyrasta z potrzeby zapis aktywności ciała, niestrudzenie zbierającego, gładzącego i splatającego. Jest częścią długofalowego projektu, w ramach którego grupa osób eksperymentuje z różnymi materiałami. Sięgając po metody, które wywodzą się z praktyk rzemieślniczych, czerpie jednocześnie ze strategii konceptualnych. Osią tej wymiany jest próba znalezienia narzędzi do testowania nowych form odczuwania i myślenia. Rozgrywając się na styku nauki, sztuki i rzemiosła, okazuje się być częścią programu naprawczego, konstruowanego wobec wyzwań środowiskowych, z którymi się mierzymy.

Wspólnymi mianownikami wystawy są praktyki udzielania głosu materii, pokusa mapowania wysiłku włożonego we współdziałanie z nią, budowanie archiwum pracy, umacniającej więzi przez wykonywane codziennie choreografie. Temu podskórnemu nurtowi, który zdaje się płynąć przez wszystkie prezentowane prace towarzyszy próba wychwytywania i podkreślania momentów kiedy język się rozwiązuje, ręce są zajęte, a ciało, skupiając się na znanej czynności, zaczyna się rozluźniać. Myśli płyną wtedy swobodnie, znajdując przestrzeń do łączenia się w historie zawieszone między faktami a domysłami, prawdą materiału a konfabulacją.

Z tej perspektywy obiekty składające się na wystawę są odwzorowaniem czasu spędzonego na grzęźnięciu w próbach przekazania wytycznych, przefiltrowanych przez pamięć ciała, nie dających się opisać inaczej niż przez wspólne działanie. Z pojawiającym się wtedy stanem wyczulonej uwagi łączy się pojęcie mētis. Używano go do opisania rozproszonej wiedzy ciała, opartej na umiejętności podświadomej odpowiedzi na układ zmiennych, dynamikę materiału, warunki atmosferyczne, ciśnienie, wilgotność powietrza czy kierunek wiatru.

Jako długo lekceważona przez filozofów mądrość, mētis tkwiła w cierpliwej obserwacji i oczekiwaniu na dogodną okazję, wyczuleniu na symptomy zmian. Utożsamiana była z otwartością na zagłębianie się w materii, przyleganie do niej i stapianie się z nią, które przynosiły kojące poczucie wyzwolenia od wizji oddzielności i niezależności.

W kontekście wiedzy schowanej w ciele, która nie podaje się uchwyceniu, pojawiające się w tytule ukryte parametry czynią z obiektów prezentowanych na wystawie, zbiór form przypominających porzucone pancerze, układy kostne czy wylinki. Zbudowane w ten sposób archiwum procesu ich powstawania/wytwarzania, okazuje się być nie tylko zapisem indywidualnych sposobów pracy, ale też opisem współdziałania z innymi gatunkami, w końcu metodą prowadzenia badań, która zachęca do rozchwiewania sztywnych systemów porządkowania danych, rozcieńczania założeń wyjściowych, podążania za materią.

Foto: Jakub Święcicki Historie Widziane i słyszane / Gesehene und gehörte Geschichten, 2025

unten Olga Milczyńska/ Wiesław Bartkowski Black Mountain, 2025, photo Alicja Kielan © OP ENHEIM, Nów. Nowe Rzemiosło.