WET SNOW
02.10–30.11.2025

kuratorzy: Charles Moore & Alex Radu

oprawa graficzna/aranżacja wystawy: Justin Baroncea, Maria Ghement & Alexandra Müller

artyści: Carlos Amorales, Simona Andrioletti, Andrius Arutiunian, Justin Baroncea & Cristian Matei, Yael Bartana, Anna Bedyńska, Gisela Colón, Nicolae Comănescu, Iulian Cristea, Suzana Dan, Dimitrie Luca Gora, Dumitru Gorzo, Rusudan Khizanishvili, Ayoung Kim, Miler Lagos, Charmaine Poh, Jamea Richmond-Edwards, Buket Savci, Bosco Sodi, Mircea Suciu, Philip Topolovac, Jorinde Voigt

„Wet Snow” to druga część wystawy zbiorowej „Notes from Underground” i zarazem ostatnia odsłona cyklu „Czerwona Nić”, który wyznaczył program wystawienniczy w /SAC Malmaison i /SAC Berthelot w 2025 roku. To subiektywna i zbiorowa eksploracja (rozłożona–nałożona konotacyjnie na kalendarz wyborczy i polityczny, lokalny i międzynarodowy) naszych reakcji wobec i w środku coraz bardziej napiętego czasu, w którym na nowo konstruuje się i definiuje to, jak wyglądają demokracje i (wspólne) wartości w społeczeństwie. I o tym, co możemy jeszcze zrobić jako aktorki i aktorzy ze świata sztuki (artystki, artyści/kuratorki, kuratorzy itd.) ze swoją iluzoryczną/relatywną mocą „zmieniania świata poprzez sztukę”.

„Wet Snow. Notes from Underground, Part 2” jest metaforycznie o stanie dyskomfortu, który ogarnia całkowicie, performatywnie, z nogami w mokrym śniegu – (wydaje się, że) nie da się z niego wyjść. To niepokojąca wizja dyskomfortów teraźniejszości. Z jej realiami geopolitycznymi (wojny–ludobójcze, prowadzone przez siły nieproporcjonalne, przeciwko którym protestujemy, lecz zdają się nie do zatrzymania, nowe bądź reaktywowane czerwone linie). Z politykami gospodarczymi, które pogłębiają kryzysy i napięcia. Z przyspieszoną wszech-destrukcją ekosystemów. I (co nie mniej ważne) z naszymi osobistymi błędnymi wyborami. Wszystko to w kontraście do odczucia/pragnienia/potrzeby młodości – biologicznej czy nie – unieśmiertelnionej, ze wszystkimi swoimi wrażliwościami. Domniemane podziemne, uśpione prądy wybuchły wulkanicznie i stały się ciężkimi, wszechobecnymi realiami, zalanymi ceramiką. Zimy z nieskazitelnie białym śniegiem, studyjne/white cube/black box, wiosny z rozkwitami i przyspieszeniami, lata z plażami, spektakularnymi miejscami i festiwalami, wczesne jesienie pełne kontemplacji – to wszystko minęło, daleko, obrazy nieobecne, lecz przyswojone cielesnością. Teraz, z poczuciem osamotnienia i dysfunkcjonalności wobec i w środku systemu–instytucji, online i offline, wyobrażając przelotnie fragmenty innych możliwych światów–domów, stoisz/kroczysz przez mokry, zimny, przenikliwy śnieg, bardziej obudzona/y–obecna/y–świadoma/y chwili niż kiedykolwiek, swojego własnego performansu (z nogami w tym zimnym, mokrym śniegu), który ma tendencję do unieważniania (odmiennych) narracji i stawania się Obrazem.
– Alex Radu

Wystawa nie jest spokojną medytacją, lecz pęknięciem. Zamiast dawać odpowiedzi, te prace pogłębiają pytania. Badają ranę, w której kontrola ustępuje miejsca chaosowi, w której poszukiwanie więzi prowadzi do alienacji, w której indywidualna desperacja zderza się z tragedią zbiorową. Przypominają nam, że podziemie nie znajduje się jedynie w nas, lecz wszędzie wokół. Jesteśmy świadomi jego przytłaczającej, naglącej i niemożliwej do zignorowania obecności. Jeśli pierwsza część „Notatek z podziemia” zapraszała nas do zejścia, ta druga każe nam pozostać w burzy, stawić czoła odwilży i unieść ciężar marznącego deszczu.
– Charles Moore

Po wernisażu wystawę będzie można zwiedzać w /SAC Berthelot od czwartku do soboty w godzinach 16:00–20:00.

Anna Bedyńska

Zdobyła wiele prestiżowych nagród, w tym World Press Photo 2013, Grand Prix w konkursie Grand Press Photo (2005 i 2017), nagrody National Geographic, nagrodę specjalną „Warto być razem” w konkursie BZ WBK Press Foto, coroczną nagrodę Ministra Kultury RP oraz wyróżnienie honorowe w konkursie Publication of the Year 2024.

W swoich projektach Bedyńska zagłębia się w świat osób wrażliwych i marginalizowanych, chorych i niepełnosprawnych. W centrum jej twórczości zawsze znajduje się doświadczenie człowieka. Jej domeną jest reportaż, często eksplorujący tematy tabu. Dokumentowała zarówno narodziny, jak i śmierć. Do jej najbardziej znanych cykli należą „Poród z godnością” i „Ubrania do śmierci”, oba podejmujące tematy tabu związane z narodzinami i śmiercią, prezentowane w kampaniach społecznych. W 2024 roku stworzyła kampanię społeczną „Spot the Dot”, poświęconą profilaktyce raka skóry, wykorzystując swoją fotografię uliczną z Japonii inspirowaną twórczością Yayoi Kusamy.

Lubi zdejmować tabu z tematów często zamiatanych pod dywan, niewygodnych czy ukrywanych przed opinią publiczną, stawiając kobiety w centrum swojej uwagi.

Jej debiutancki film „In Another World” miał premierę w Lipsku na prestiżowym festiwalu filmów dokumentalnych i zdobył główną nagrodę dla najlepszego filmu studenckiego na festiwalu Kinoproba w Jekaterynburgu. W 2024 roku wydała dwa fotoksiążki — „Forever Mine” i „Spot the Dot” — które nie tylko przyniosły jej uznanie w branży, ale również wywołały istotny rezonans społeczny i edukacyjny.

Matka, fotoreporterka, wykładowczyni, triathlonistka, alpinistka i miłośniczka śmiechu. Członkini programu Canon Ambassador (2013–2018), Women Photographers i Polish Women Photographers. Mieszkała i pracowała w Warszawie, Moskwie, Tokio, Hongkongu, obecnie w Bukareszcie.

www.annabedynska.com