Oszczędność formy, nowatorskie liternictwo, fantazja, ironia i niezwykła umiejętność syntetycznego ujmowania rzeczywistości to cechy, które sześćdziesiąt lat temu rozsławiły na całym świecie polski plakat. „Polska szkoła plakatu” była przez lata światowym wzorcem projektowania artystycznego. Najciekawsze przykłady tej sztuki poświęcone teatrowi, filmowi i operze można zobaczyć na wystawie przygotowanej  przez Instytut Polski w Bukareszcie we współpracy z Muzeum Narodowym Brukenthal i Międzynarodowym Festiwalem Teatralnym w Sybinie.

Na wystawę, stworzoną specjalnie z myślą o festiwalu teatralnym w oparciu o licząca ponad 40 tysięcy obiektów największą polską prywatną kolekcję plakatu Krzysztofa Dydo, znawcy plakatu i właściciela galerii w Krakowie, składa się osiemdziesiąt prac ok. 50 artystów.

Nie zabrakło wśród nich prekursorów tzw. Polskiej Szkoły Plakatu takich jak Henryk Tomaszewski, Jan Lenica, Waldemar Świerzy, Jan Młodożeniec czy Franciszek Starowieyski. Można także zobaczyć plakaty twórców młodego pokolenia godnie kontynuujących ich dzieło, takich jak m.in. Lech Majewski, Andrzej Pągowski, Tomasz Bogusławski czy Sebastian Kubica.

Ekspozycja pozwala zapoznać się z różnorodnością tematów i stylów w polskim plakacie na przełomie XX i  XXI wieku, który mimo dominacji mediów elektronicznych, nadal pozostaje wiernym sługą wydarzeń kulturalnych.

Wystawa jest prezentowana w dniach 7-30 czerwca 2017 w Muzeum Sztuki Współczesnej-Muzeum Brukenthala (Str. Tribunei nr. 6) w Sybinie. Można ją oglądać od wtorku do niedzieli w godzinach 10-18.