GEISTER

kuratorka: Kristin Wenzel

Wystawa w pawilonach Expoflora* w parku Herăstrău została zorganizowana przez Goethe-Institut w Bukareszcie wraz z Instytutem Polskim w Bukareszcie, Austriackim Forum Kultury i British Council Romania, przy wsparciu Urzędu Miasta Bukareszt oraz Administracji Jezior, Parków i Rekreacji w Bukareszcie.

Koordynator projektu: Tamina Bojoancă

Projekt graficzny: Maks Graur, na podstawie obrazu Lulzima Zeqiriego

13.04.2024 – 05.05.2024 **

Wernisaż: 13.04. | 14.00 – 23.00

Program otwarcia:

– 14.00 – 16.00 Piknik społecznościowy z Kristin Wenzel

– 18.00 – 19.00 Performance Iriny Gheorghe

– 20.00 – 21.30 Performance muzyczny Dragoșa Ilicia

Artyści: Tudor Bratu, Zuzanna Czebatul, Irina Gheorghe, Specula Group, Birgit Hölmer, Bram Kuypers & Lennart de Neef, Dragoș Ilici, Alice Gancevici & Remus Pușcariu, Aidan Frere Smith, Kristin Wenzel, Lulzim Zeqiri.

“When the present has given up on the future, we must listen for the relics of the future in the unactivated potentials of the past.”

Mark Fisher, The Metaphysics of Crackle: Afrofuturism and Hauntology

Kiedy się trzęsie i grzechocze, myślę o duchach.

Plecak survivalowy leży spakowany obok łóżka. Czasami, gdy nie mogę zasnąć i wpatruję się w sufit pokoju na piątym piętrze w moim mieszkaniu przy Bulwarze Karola, inwentaryzuję w myślach przedmioty: wodę, gwizdek, latarkę, nóż, rękawiczki, koc izotermiczny, glukozę, wełniane skarpety, bandaże, małą butelkę wódki i kilka puszek ryb. Kiedy kończę listę, zasypiam.

Gdzieś w styczniu 2020 roku we wczesnych godzinach porannych obudził mnie szelest. Brzmiał jak liście topoli na wietrze lub kostki lodu drżące w kieliszku do wina, zmielone przez myśli. Hałas dochodził z dużych szklanych drzwi, charakterystycznych dla mieszkań z lat 30. w Bukareszcie. Okna szeleściły, grzechotały i syczały. „Duch”, pomyślałam sobie, ponuro podchodząc do podwójnych drzwi. Ostrożnie położyłam dłoń na jednym ze szklanych paneli i wyszeptałam „ciii, wszystko w porządku”.

Drżenie ustało. Cisza powróciła. Niemal imponujący spokój, ponieważ w mieszkaniu na piątym piętrze przy Bulwarze Karola nigdy nie jest tak naprawdę cicho. Wróciłam do łóżka i natychmiast zasnęłam.

To było moje pierwsze trzęsienie ziemi w Bukareszcie, o sile 5,2 stopni w skali Richtera.

Wiara w duchy przewija się przez całą historię ludzkości. Są one częścią wielu religii i mitów różnorodnych cywilizacji na ziemi, a ich ucieleśnienie jest jedną z najstarszych misji w historii kultury. Duchy są metaforami przejścia, bytu pośredniego. We współczesnej sztuce duchy i to, co nienaturalne, kojarzą się przede wszystkim z eksploracją nieobecności, pustki, którą należy wypełnić, pustki pozostawionej przez bliskich, zapomnianych opowieści, nieistniejących miejsc lub niespełnionych marzeń.

Wystawa GEISTER zawiera prace poruszające tematy takie jak pamięć, trauma i uporczywe echo przeszłości odbijające się w teraźniejszości oraz bada granice między obecnością i nieobecnością, widocznością i niewidzialnością. Wykorzystując różnorodne środki artystyczne, od malarstwa i rzeźby po instalacje wideo i performance, artyści wywołują namacalne poczucie nieobecności i zapraszają publiczność do rezonowania z echami tego, co kiedyś było. W ten sposób otwierają przestrzeń dla dialogu, refleksji i możliwości wyobrażenia sobie alternatywnej przyszłości poza granicami chwili obecnej.

* Dwa pawilony Expoflora z lat 70. znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie modernistycznych fontann zbudowanych przez Horię Creangę i można do nich dotrzeć pieszo, korzystając z głównego wejścia do Parc Herăstrău od strony placu Charlesa de Gaulle’a.

** Wystawę można oglądać z zewnątrz 24 godziny na dobę, przez cały okres jej trwania.