Tradycja szopkarska w Krakowie trwa nieprzerwanie od XIX wieku. Pierwotnie wykonywaniem szopek trudnili się rzemieślnicy z ówczesnych przedmieść Krakowa. Szopki chętnie nabywali mieszczanie by ozdobić swe domy na święta Bożego Narodzenia.

Szopka krakowska jest smukłym, wielopoziomowym, wieżowym, symetrycznym, bogato zdobionym budyneczkiem, który ma służyć za miejsce przedstawienia narodzin Jezusa. Budowla ta winna być skonstruowana z lekkich materiałów (drewno, dykta, tektura, błyszcząca metaliczna folia, papier kolorowy, bibuła) i charakteryzować się spiętrzeniem zminiaturowanych elementów zabytkowej architektury Krakowa, fantazyjnie przetworzonych i połączonych.

Od 1937 roku odbywa się Konkurs Szopek Krakowskich, którego organizatorem jest Muzeum Krakowa. Co roku, w pierwszy czwartek grudnia, szopkarze przynoszą swoje prace na Rynek Główny i ustawiają je na stopniach pomnika Adama Mickiewicza. Szopki ocenia jury składające się z historyków, etnografów, historyków sztuki, architektów, plastyków. 

29 listopada 2018 r. tradycja budowy wyjątkowych w skali świata szopek krakowskich została wpisana na Reprezentatywną Listę Niematerialnego Dziedzictwa Ludzkości UNESCO. Jest to pierwszy wpis, o który wystąpiła Polska i ogromne wyróżnienie dla krakowskiego szopkarstwa.

Kurator wystawy: Izabela Okręglicka, Muzeum Krakowa  (Dział Folkloru i Tradycji Krakowa).

Wystawa dostępna dla publiczności do 15.01.2020