Patriota, powstaniec śląski, dziennikarz i działacz społeczny, zwany „polskim Wallenbergiem”. Po I wojnie światowej, w trakcie której walczył na froncie wschodnim, Henryk Sławik wziął udział w trzech powstaniach śląskich i akcji plebiscytowej. Był długoletnim posłem do Sejmu Śląskiego, delegatem do Ligi Narodów, jak również działaczem związkowym i samorządowym.

Sławik był jednym z ponad 120 tys. polskich uchodźców wojennych, których w 1939 r. przyjęły Węgry. Był pełnomocnikiem Rządu RP na Uchodźstwie. W listopadzie 1939 roku został prezesem Komitetu Obywatelskiego do spraw Opieki nad Polskimi Uchodźcami na Węgrzech. W trakcie swojej konspiracyjnej działalności organizował m.in.: przerzuty Polaków do Armii Polskiej na Zachodzie. Henryk Sławik z początkiem 1940 rozpoczął wyrabianie polskim Żydom fałszywych dokumentów. Dzięki pomocy Józsefa Antalla – prawnika i pracownika węgierskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz komisarza rządowego do spraw uchodźczych w randze ministra– zorganizował również sierociniec dla żydowskich dzieci w miasteczku Vac, oficjalnie nazwany Domem Sierot Polskich Oficerów.