Wisława Szymborska (polska poetka, laureatka Literackiej Nagrody Nobla w 1997 r.) zakochała się w życiu i słowie i z tej miłości zrodziła się głęboka poezja, która odsłania zarówno cienie, jak i światła duszy.

Ale Wisława miała też coś wyjątkowego: uwielbiała się bawić, czy to dobierając słowa i zamieniając je w wiersze, czy też przekładając swoje myśli z humorem i powagą na obrazy.

Akademia Szwedzka przyznała jej Nagrodę Nobla w dziedzinie twórczości poetyckiej, plasując Wisławę wśród wielu ważnych i poważnych autorów. Sto lat po narodzinach poetki postanowiliśmy zagrać na krawędzi jej wierszy.

Inspiracją dla nas była seria kolaży, które Wisława tworzyła przez całe życie, obrazów pełnych zabawy i głębokich znaczeń, które można znaleźć na stronie Fundacji Wisławy Szymborskiej.

A teraz zdradźmy Wam sekret na temat tych kolaży: Wisława tworzyła je z myślą o wysyłaniu przy różnych okazjach swoim przyjaciołom, zamiast pocztówek, które w tamtych czasach były rzadkością i wątpliwej jakości estetycznej. Wycinała i zbierała wszelkiego rodzaju obrazki i nagłówki z gazet i magazynów, a następnie nadawała im nowe znaczenie, budując w ten sposób nieoczekiwane światy: nieco surrealistyczne, pełne humoru i ciepła, dające poczucie wolności.

Kolaże były dla niej formą wyrazu artystycznego, zawsze jednak traktowała je jako rodzaj prywatnego listu, dlatego przez długi czas nie zgadzała się na ich udostępnianie szerszej publiczności.

A ponieważ kolaże są papierowymi poprzednikami dzisiejszych wirtualnych memów, chcieliśmy połączyć przeszłość z teraźniejszością i zaprosiliśmy młode pokolenie do wycięcia na obrazy wiersza „Niektórzy lubią poezję”. To prawda, jak mówi autorka, „niektórzy – czyli nie wszyscy.”. Jednak z czystym sumieniem możemy powiedzieć, że wszystkim uczestnikom bardzo się podobało.

Wystawę prac przygotowanych w Kiszyniowie i Bukareszcie można zwiedzać w dniach 21 lutego – 10 marca 2024 r. w Bibliotece Narodowej Republiki Mołdawii (dział Zbiorów Sztuki i Map).

Część bukareszteńska prac prezentowanych na wystawie została wykonana przez grupę uczniów Liceum Teoretycznego „Tudor Vladimirescu”, koordynowaną przez profesor Nonę Rapotan, w czasie warsztaty przygotowanego i przeprowadzonego przez Claudiu Sfirschi-Lăudat.