„Mi sombra es mujer” („Mój cień jest kobietą”) to pierwszy hiszpańskojęzyczny wybór wierszy Haliny Poświatowskiej, jednej z najczęściej czytanych poetek w Polsce, choć niemal nieznanej w Hiszpanii.

Poświatowska jest uważana w swoim kraju za poetkę miłości i śmierci, które są głównymi tematami jej twórczości, ze względu na chorobę serca, która towarzyszyła jej od dzieciństwa i spowodowała jej przedwczesną śmierć w wieku trzydziestu dwóch lat. W jej twórczości ciało – wrażliwe, a jednocześnie źródło wiedzy – zajmuje bardzo ważne miejsce, podczas gdy miłość jest opisywana z niezwykłą surowością. Jej wiersze są intensywne, realistyczne i często zaskakująco zmysłowe jak na tamte czasy i kraj katolicki rządzony przez komunistyczną dyktaturę.

Antologia ta zawiera sześćdziesiąt jeden wierszy – niewielką, ale reprezentatywną część twórczości autorki – które zgłębiają granice ciała i języka, samotność i pożądanie, ukazując nam poetkę o zadziwiającej zdolności do introspekcji i obserwacji otaczającej ją rzeczywistości z głęboko feministycznej perspektywy.

Wydana w Hiszpanii przez wydawnictwo Báltica editorial książka Mi sombra es mujer została przetłumaczona przez José M. Faraldo i Xaviera Farré.

HALINA POŚWIATOWSKA

Halina Poświatowska (1935-1967), z domu Myga, jest jedną z najbardziej reprezentatywnych poetek polskiego pokolenia. Była o dwanaście lat młodsza od laureatki Nagrody Nobla Wisławy Szymborskiej, a jej życie naznaczone było poważną chorobą serca, która zmusiła ją do spędzania długich okresów w szpitalach i uzdrowiskach. W 1958 roku przeszła operację serca w Filadelfii; po wyzdrowieniu pozostała w Stanach Zjednoczonych przez trzy lata i ukończyła studia licencjackie w Smith College w Northampton. Debiutowała w 1956 roku wierszami opublikowanymi w Gazecie Częstochowskiej, a dwa lata później ukazał się jej pierwszy tomik, Hymn Bałwochwalczy (1958). Następnie ukazały się Dzień dzisiejszy (1963), Oda do rąk (1966) i Jeszcze jedno wspomnienie (1968), opublikowane pośmiertnie. Jest autorką prozatorskiej książki Opowieść dla przyjaciela (1967). Po raz pierwszy jej twórczość została przetłumaczona na język hiszpański.