Ta powieść, wydana przez wydawnictwo Impedimenta, po raz pierwszy od momentu jej pierwotnego wydania uzupełnia w dowolnym języku najbardziej osobisty, bolesny i przemilczany cykl jednego z największych pisarzy XX wieku.

Ukryty przez dziesięciolecia projekt literacki, zawierający autobiograficzne elementy, przedstawia pokolenie naznaczone II wojną światową i Holokaustem, które wśród ruin szuka odkupienia i sensu.

Kraków, 1945 r. Wśród ruin, oportunizmu i złamanych lojalności ocalali próbują ułożyć sobie nowe życie. Lem obserwuje ten świat z niemal chirurgiczną chłodnością: bez heroizmu, bez pocieszenia, bez łatwych odpowiedzi. Pozostaje tylko niewygodne pytanie, jak dalej żyć po tym, co nieodwracalne. Stefan Trzyniecki – młody lekarz, który przeżył ośrodek psychiatryczny w Szpitalu przemiany i obóz zagłady w Wśród umarłych – powraca do miasta zniszczonego przez wojnę, pokrytego gruzem i popiołem, gdzie okaleczone fasady i puste ściany wydają się w milczeniu powtarzać to, co nieodwracalne. Wokół niego galeria postaci walczy o dostosowanie się do nowego reżimu: byli członkowie ruchu oporu, biurokraci partyjni, oportunistyczni ocaleni, którzy nie wiedzą, co zrobić ze swoim życiem. Wraz z nimi Bogusław Wieleniecki – psycholog z Ministerstwa, rozdarty między lojalnością wobec partii a resztkami sumienia – musi zdecydować, jak daleko sięga jego wierność.