Książka to zapomniana niezwykła relacja hiszpańskiego dyplomaty, który lata drugiej wojny światowej spędził w Polsce. Casimiro Granzow de la Cerda był świadkiem najważniejszych wydarzeń, poczynając od napaści nazistów w 1939 r., poprzez utworzenie getta, wywózki i powstanie ludności Warszawy w 1944 r., która nie doczekała się sowieckiej pomocy, aż do kompletnego spustoszenia stolicy przez Niemców.