Prześladowania osób homoseksualnych przez III Rzeszę stanowią jeden z najbardziej pomijanych rozdziałów nazistowskiej przemocy. Nie tylko nie otrzymały one zadośćuczynienia, ale były nadal prześladowane na mocy przepisów odziedziczonych po reżimie nazistowskim w różnych krajach europejskich aż do późnego XX wieku.

Tysiące mężczyzn – a także ich partnerzy, rodziny i otoczenie – stało się przedmiotem represji skupionych na normach seksualnych i reprodukcji jako imperatywie politycznym. Maszyneria państwa nazistowskiego, poprzez instytucje takie jak Gestapo, policja kryminalna, aparat sądowy i system penitencjarny, prowadziła systematyczne prześladowania osób uznanych za „dewiantów”. Proces ten kończył się w wielu przypadkach deportacją do obozów koncentracyjnych i zagłady.

Wystawa podzielona na 33 panele, rozpoczyna się od utraty swobód po dojściu nazistów do władzy – w takich dziedzinach jak kultura, kino, wydawnictwa i przestrzenie społeczne – i przebiega przez różne wątki: zniszczenie instytucji naukowych wspierających osoby homoseksualne, codzienną przemoc, wewnętrzne sprzeczności w grupach paramilitarnych, zinstytucjonalizowane prześladowania, doświadczenia w obozach koncentracyjnych, los więźniów po wyzwoleniu, ich włączenie do jednostek dyscyplinarnych oraz sytuację po zakończeniu wojny.

Wystawa zawiera również sekcję bezpośrednich świadectw ocalałych różnych narodowości. Relacje te, naznaczone milczeniem, strachem i brakiem uznania przez dziesięciolecia, stanowią zbiór dokumentalny, który nadaje całości wystawy wymiar ludzki.

GDZIE

Patio de Encuentros, Ratusz w Alcobendas, Plaza Mayor s/n

KIEDY

14–29 maja, od poniedziałku do piątku, w godz. 8.00–19.00