“ГНЯЗДО” – фотавыстава з нагоды 150-й гадавіны з дня нараджэння Фердынанда Рушчыца
Фердынанд Рушчыц (10.12.1870 – 30.10.1936) – адзін з найбольш вядомых польскіх мастакоў перыяду “Маладой Польшчы”. Нарадзіўся ў 1870 г. у Багданаве, памёр там жа ў 1936 годзе.
Акрамя жывапісу, займаўся арыгінальнай і прыкладной графікай, сцэнаграфіяй і арганізацыяй культурнага жыцця Вільні. З 1890 г. вывучаў права ў Пецярбургскім універсітэце; мастацкую адукацыю атрымаў у 1892-1897 гадах у Пецярбургскай акадэміі выяўленчых мастацтваў пад кіраўніцтвам І. Шышкіна і А. Куінджы.
У 1898 годзе ён падарожнічаў па краінах Еўропы, наведаў Берлін, Кёльн, Парыж, Дзюнкерк, Астэндэ, Брусель, Базель, Люцэрну, Лугана, Мілан, Венецыю і Вену. Пасля вяртання на радзіму пражываў у родным Багданаве.
У 1900 г. уступіў у Таварыства польскіх мастакоў “Sztuka”, з якім рэгулярна выстаўляўся. Ён таксама прадстаўляў свае працы на штогадовых выставах студэнтаў Пецярбургскай акадэміі (да 1900 г.) і ў Варшаўскім таварыстве заахвочвання выяўленчых мастацтваў (з 1899 г.). У 1904-1907 гадах, якія ён правёў у Варшаве, разам з Казімірам Стаброўскім, Ксаверыем Дунікоўскім, Конрадам Кшыжаноўскім і Каралем Ціхім стварыў арганізацыйныя асновы Школы выяўленчых мастацтваў, дзе заняў пасаду прафесара. У 1907/1908 навучальным годзе загадваў кафедрай пейзажа ў Акадэміі выяўленчых мастацтваў у Кракаве.
У 1908 г. разам з Юзэфам Мехоферам арганізаваў у Вене грандыёзную прэзентацыю польскага мастацтва. Пасяліўшыся ў тым жа годзе ў Вільні, цалкам адмовіўся ад жывапісу на карысць інтэнсіўнай педагагічнай і арганізацыйнай дзейнасці; ініцыяваў шэраг важных для мастацкай культуры Вільні мерапрыемстваў. Займаўся прыкладной графікай, афармляў плакаты, макеты часопісаў і кніг, а таксама тэатральныя касцюмы. Ён унёс значны ўклад у адраджэнне мясцовага тэатра; паставіў “Лілу Венеду” Славацкага (1909), “Арол” Ростанда (1912), “Варшавянку” Выспяньскага (1913), “Кіду” Карніла (1924) і “Лістападаўскую ноч” Віспяньскага (1930).
Удзельнічаў у працы камісій па ахове помнікаў архітэктуры і ў пасяджэннях Камітэта па будаўніцтве помніка Адаму Міцкевічу ў Вільні. Публікаваў артыкулы пра помнікі Віленшчыны. У перыяд з 1918 па 1919 г. унёс уклад у стварэнне факультэта выяўленчых мастацтваў ва Універсітэце Стэфана Баторыя, дзе яму даручылі абавязкі першага дэкана. Больш падрабязна чытайце на сайце CULTURE.PL – Творцы.
- Бацькі Фердынанда Рушчыца: Бацька – Эдвард Рушчыц (30.10.1830 – 17.08.1910); Маці – Альвіна Рушчыц з роду Мунхаў (22.07 1837 – 7.06.1918) Пахаваныя на сямейных могілках у Багданаве.
- Ф. Рушчыц – прафесар Віленскага універсітэта ў акадэмічнай вопратцы
- Ф. Рушчыц у форме жаўнера Войска Польскага, 1918 год.
- Фота сядзібы ў Багданаве пачатку ХХ стагоддзя (Ян Булгак)
- Сядзіба і фрагмент парку
- Ф. Рушчыц за працай у кабінеце
- Салон у сядзібе ў Багданаве, за фартэпіяна жонка Фердынанда Рэгіна
- Аўтапартрэт мастака
- Фота т.зв. Старога дома, размешчанага паблізу новай сядзібы
- Алея, што вядзе да сядзібы ў Багданаве
- Фота т.зв. старой сядзібы – аўтар Ян Булгак
- Інтэр’ер старога дома – фота Яна Булгака
- Від на старую і новую сядзібу ў Багданаве – фота Ян Булгак
- Фрагмент парку
- Багданава – від з боку парку
- Фрагмент інтэр’ера новай сядзібы
- Здымак з паветра Багданава, 1916 год
- Магіла Фердынанда Рушчыца пасля пахавання ў 1936 годзе
- Пасмяротнае фота ў Багданаве, 30 кастрычніка 1936 г.
- Дакумент 1511 г., які пацвярджае продаж сямейнага маёнтку Рушчыцаў – Кодэнь – роду Сапегаў
- Дыплом ордэна Ганаровага легіёна для Фердынанда Рушчыца